TORÎma Akademî Logo TORÎma Akademî
Biyodîwersîteya çandiniyê (Agricultural biodiversity)
Çandinî

Biyodîwersîteya çandiniyê (Agricultural biodiversity)

TORÎma Akademî — Çandinî

Agricultural biodiversity

Biyodîwersîteya çandiniyê (Agricultural biodiversity)

Biyodîwersîteya çandiniyê an jî agrobiyodîwersîte bine-komek ji biyodîwersîteya giştî ye ku bi çandiniyê ve girêdayî ye. Ew dikare wekî "cûrbecûrî û guherbarî…" were pênasekirin.

Biyocureyîya çandiniyê, ku wekî agrobiodiversity an jî agrobiodiversity tê zanîn, kategoriyek taybet a biyocureyiyê temsîl dike ku rasterast bi pratîkên çandiniyê ve girêdayî ye. Ew bi fermî wekî "cûrbecûrî û guherbarîya ajalan, rwekan û mîkroorganîzmayan di astên genetîk, cure û ekosîstemê de ku avahî, fonksiyon û pêvajoyên ekosîstemê di nav û derdora pergalên hilberînê de diparêzin, û ku berhemên çandiniyê yên xwarinî û ne-xwarinî peyda dikin" tê pênasekirin. Ji hêla cotkar, şivan, masîgir û niştecihên daristanê ve tê rêvebirin, biyocureyîya çandiniyê îstîqrar, adaptasyon û berxwedanîyê pêşkêş dike, beşek jgirîng a stratejiyên debara jiyanê ji bo civakên gundî yên cîhanî pêk tîne. Ev form a biyocureyiyê ji bo bidestxistina pergalên xwarinê yên domdar û pêşxistina parêzên domdar bingehîn e. Herwiha, bikaranîna biyocureyîya çandiniyê ji bo zêdekirina ewlehiya xwarinê, ewlehiya xurekan û ewlehiya debara jiyanê girîng e, di heman demê de rolek girîng di adaptasyona avhewayê û hewldanên kêmkirinê de jî dilîze.

Etîmolojî

Jêder û nivîskariya rastîn a têgîna "agrobiodiversity" nediyar dimîne. Lê belê, raporeke salane ya sala 1990an ji Lijneya Navneteweyî ya Çavkaniyên Genetîk ên Rwekan (IBPGR), ku niha wekî Bioversity International tê zanîn, yek ji yekemîn bikaranînên belgekirî yên biyocureyiyê di çarçoveyek çandiniyê de dihewîne. Piraniya referansên li ser biyocureyîya çandiniyê bi piranî ji dawiya salên 1990an û pê ve derketin holê.

Her çend ji aliyê têgînî ve dişibin hev jî, rêxistinên cihêreng pênaseyên cûda bikar tînin da ku biyocureyiyê ku bi hilberîna xwarinê ve girêdayî ye danasînin. Mînak, CGIAR bi gelemperî "biyocureyîya çandiniyê" an "agrobiodiversity" bikar tîne. Berevajî, Rêxistina Xurek û Çandiniyê ya Neteweyên Yekbûyî (FAO) hevoka "biyocureyî ji bo xurek û çandiniyê" dipejirîne, dema ku Peymana li ser Biyocureyîya Biyolojîk (CBD) jê re "cureyîya çandiniyê" dibêje. Bikaranîna CBD ya vê têgînê bi piranî, her çend ne bi tevahî be jî, organîzmayên avî yên deryayî û daristanê ji holê radike, ji ber ku ev sektor ji hêla komên navneteweyî yên veqetandî û çarçoveyên polîtîkayê ve têne çareser kirin. Danasîna bingehîn ji bo nêzîkatiya CBD di Biryara V/5 de hatiye destnîşan kirin.

Cure

Biyocureyîya Berheman

Biyocureyîya Heywanên Kedî

Asta

Cureyîya Genetîk

Cureyîya genetîk hem di nav cureyan de hem jî di navbera wan de qada guhertoyî û cihêrengiyê dihewîne. Ev têgeh hem ji bo cihêrengiyên genetîk ên ku bi xwezayî di nav û di navbera nifûsên cureyekî de çêdibin, wek xizmên çolê yên çandiniyên xwarinê yên çandî, hem jî ji bo guhertoyîya ku ji hêla mirovan ve hatî çêkirin, mînak cureyên çandiniyê yên kevneşopî yên ku ji hêla cotkaran ve hatine pêşxistin (wek landraces) an cureyên çandiniyê yên bazirganî yên hatine çandin (mînak, cureyên sêvan ên Fuji, Golden Delicious, û Golden Pippin), derbas dibe. Cureyîya genetîk a girîng di nav hemî cureyên çandiniyên xwarinê de heye, nemaze di nav navendên wan ên jêderê de — deverên erdnîgarî yên ku cure di destpêkê de lê pêş ketine. Mînak, herêma Andê ya Perûyê wek navendek jêderê ji bo cureyên taybet ên tuberan kar dike, ku li wir zêdetirî 1,483 cureyên cihêreng hatine belgekirin. Cureyîya genetîk JGirîng e ji ber ku genên cihêreng taybetmendiyên hêja peyda dikin, di nav de pêkhateyên xurek ên taybetî, berxwedanî li hember şert û mercên hawîrdorê yên cihêreng, berxwedana kêzikan, an berhemên bilind. Lê belê, cureyîya genetîk niha ji ber faktorên wek nûjenkirina çandiniyê, guhertinên di bikaranîna axê de, û Guherîna Avhewayê kêm dibe. Bi awayekî paradoksî, heta hewldanên çandiniyê yên baldar ji bo berxwedana kêzikan û Nexweşiyan, ku ji hêla Guherîna Avhewayê ve têne ferz kirin, dikarin bi nezanî biyocureyîya çandiniyê kêm bikin. Cureyîya genetîk ne taybetmendiyek Rawestayî ye; belku, ew bi berdewamî di bersiva guhertinên hawîrdorê û destwerdanên mirovan de, çi ji hêla cotkaran ve çi ji hêla çandiniyên profesyonel ve, pêş dikeve.

Cureyîya Cureyan

Cureyîya cureyan cihêrengî û belavbûna cureyên cihêreng ên ku di pergalên xwarin û çandiniyê de têne bikar anîn diyar dike. Hejmara texmînkirî ya cureyên ku tenê ji bo hilberîna xwarinê beşdar dibin, li gorî pênaseya taybetî ya ku tê bikar anîn, pir diguhere, ji 5,538 heta 75,000. Nirxandinek muhafezekar destnîşan dike ku Nêzîkî 6,000 cure bi rêkûpêk wek xwarin têne vexwarin. Ev Form a cihêrengiyê "nebat û heywanên kedîkirî yên ku beşek ji pergalên çandinî, sewalkarî, Daristan an avhewayê ne, cureyên Daristan û avî yên berhevkirî, xizmên çolê yên cureyên kedîkirî, û cureyên din ên çolê yên ku ji bo xwarin û hilberên din têne berhevkirin" dihewîne. Wekî din, ew "biyocureyîya têkildar" jî dihewîne, ku behsa rêzika berfireh a organîzmayên ku di pergalên hilberîna xwarin û çandiniyê de dijîn û wan dorpêç dikin, bi vî awayî wan diparêzin û hilberîna wan zêde dikin. Ji bo vê Çarçoveyê, çandinî bi berfirehî tê pênasekirin ku çandiniya berheman, xwedîkirina sewal, daristanî, masîvanî, û avhewayê dihewîne.

Cureyîtiya avî elementekî JGirîng ê biyocureyîya çandiniyê ye. Parastin û bikaranîna bi aqilane ya ekosîstemên avî yên xwecihî, ku gol, çem û deverên hevpar ên peravê dihewîne, ji aliyê masîgirên kevneşopî û cotkarên piçûk ve, hem ji bo debara mirovan hem jî ji bo yekparebûna jîngehê JGirîng e. Ji ber ku organîzmayên avî, bi taybetî masî, bi awayekî girîng beşdarî dabînkirina xwarinê ya cîhanî dibin û bingeha aborî ya civakên peravê pêk tînin, pêwîst e ku masîgir û cotkarên piçûk gihîştina rezervên genetîk û ekosîstemên berxwedêr biparêzin her ku pratîkên rêveberiya çandiniya avî û masîgiriya deryayî pêşve diçin.

Cureyîtiya çandiniyê ya navcureyî qismen berpirsiyarê guhertoyîya xwarinê ya ku ji bo xerîdaran heye ye. Cureyîtiya navcureyî, ku wekî guhertoyîya allelîk di nav cureyekî de tê pênasekirin, bi heman rengî vebijarkên xwarinê berfireh dike. Di rewşên têkçûna çandiniyê de di nav pergalek çandiniya yekcureyî de, biyocureyîya çandiniyê ji bo ji nû ve damezrandina çandiniyê bi cureyên alternatîf re JGirîng dibe. Mînak, heke çandiniyek genim ji ber êrîşek kêzikan têk biçe, guhertoyek genim a berxwedêrtir dibe ku sala paşîn were çandin, bi karanîna cureyîtiya navcureyî. Wekî din, cotkar dibe ku hilberîna genim li herêma bandorkirî rawestînin û cureyek bi tevahî cûda destnîşan bikin, bi vî rengî cureyîtiya navcureyî bikar bînin.

Cureyîtiya Ekosîstemê

Cureyîtiya ekosîstemê rêje û guhertoyîya elementên cûda di nav herêmek erdnîgarî ya diyarkirî de, wekî dîmenek an welatek, destnîşan dike. Di nav çarçoveya agrobiyocureyî de, cureyîtiya ekosîstemê bi taybetî bi guhertoyîya ku hem di nav hem jî di navbera agroekosîstemên cihêreng de tê dîtin ve girêdayî ye, tevî mêrgan, jîngehên avî yên wekî gol û çeman, zeviyên çandiniyê, çeperan, û pêkhateyên daristanî. Bi taybetî, biyocureyîya asta dîmenê di dîrokê de li gorî astên hiyerarşîk ên din ên biyocureyîyê lêkolînek zanistî ya kêmtir wergirtiye.

Beşdariyên Agrobiyocureyî ji bo Xwarin û Çandiniyê

Pêşgotin

Beşdariyên agrobiyocureyî ji bo pergalên xwarinê û çandiniyê bi gelemperî li ser bingeha rola wan di peydakirina xizmetên ekosîstemê de têne dabeş kirin. Xizmetên ekosîstemê feydeyên ku ji ekosîstemên bi awayekî herî baş dixebitin têne wergirtin dihewîne—hem agroekosîstem û hem jî ekosîstemên xwezayî yên wekî daristan an mêrgan—ku refaha mirovan zêde dikin. Van xizmetan bi gelemperî di çar kategoriyên sereke de têne kom kirin: dabînkirin, ku dabînkirina rasterast a çavkaniyan, wekî xwarin û avê, dihewîne; piştgirî, ku pêvajoyên bingehîn ji bo tenduristiya çandiniyê, wekî çêbûna axê, dihewîne; rêkûpêkkirin, ku bi rêkûpêkkirina pêvajoyên xwezayî yên JGirîng ji bo çandiniyê ve girêdayî ye, tevî Tozkirin, girtina karbonê, û rêveberiya kêzikan; û çandî, ku avantajên rekreasyonî, estetîk û giyanî dihewîne.

Xizmetên Dabînkirinê

Beşdariya sereke ya agrobiyocureyî ji bo xizmetên dabînkirinê di rola wê ya peydakirina xwarin û xurekan de ye. Biyocureyîya xwarinê wekî "cihêrengiya Rwekan, ajalan û organîzmayên din ên ku ji bo xwarinê têne bikar anîn, ku çavkaniyên genetîkî yên di nav cureyan de, di navbera cureyan de û yên ku ji hêla ekosîsteman ve têne peyda kirin, dihewîne" tê pênasekirin. Di dîrokê de, mirovan herî kêm 6,000 cureyên Rwekan û gelek cureyên ajalan ji bo debara xwe bikar anîne. Ev hejmar niha tê dîtin ku kêm dibe, ku fikarên derbarê cihêrengiya xwarinê ya demdirêj de zêde dike. Biyocureyîya xwarinê herwiha bincure an cûreyên cuda yên berheman dihewîne, mînak formên cihêreng ên cureya Brassica oleracea, ku kelemên kulîlk, brokoliyên cûrbecûr, kelem û kelemên Brukselê dihewîne. Gelek cure, ku gelek caran ji hêla lêkolînên kevneşopî ve têne paşguh kirin û wekî cureyên 'sêwî' an 'paşguhkirî û kêm-bikaranîn' têne binavkirin, di mîkronutrîent û pêkhateyên din ên bikêr de dewlemend in. Herwiha, guhertinek bi awayekî girîng di kompozîsyona xurekan de dikare di nav cûreyên cuda yên yek cureyê de jî hebe; mînak, hin cûreyên kartolên şîrîn astên beta-karotenê yên kêm dihewînin, lê yên din dikarin heta 23,100 mcg per 100g kartolên şîrîn ên xav, paqijkirî peyda bikin. Xizmetên dabînkirinê yên din ên ku ji agrobiyocureyîyê têne wergirtin, dabînkirina Dar, fîber, sotemenî, av û çavkaniyên dermanî dihewînin. Bidestxistina ewlehiya xwarinê ya domdar bi awayekî bingehîn ve girêdayî ye bi zêdekirina parastina xwezayê, bikaranîna domdar, û dewlemendkirina cihêrengiya hemî çavkaniyên genetîkî yên têkildarî xwarin û çandiniyê, bi taybetî çavkaniyên genetîkî yên Rwekan û ajalan, di hemî pergalên hilberînê de.

Xizmetên Piştgiriyê

Agrobiyocureyî bi awayekî girîng beşdarî xizmetên piştgiriyê dibe bi peydakirina piştgiriya biyolojîk û jiyanî ya JGirîng ji bo hilberînê. Ev yek pêşî dide parastina xwezayê, bikaranîna domdar, û zêdekirina çavkaniyên biyolojîk ên ku pergalên hilberînê yên domdar bingeh digirin. Fonksiyonek sereke parastina cihêrengiya genetîkî di nav berhem û cureyan de ye, ku adaptasyona wan ji bo şert û mercên avhewa û rewşa hewayê yên guherbar misoger dike. Ev cihêrengiya genetîkî bingeha însiyatîfên baştirkirina berhem û ajalan pêk tîne, ku cûreyên nû li gorî tercîhên xerîdaran û hewcedariyên çandiniyê pêş dixin. Xizmên çolê yên berheman, ku cureyên Rwekan ên çolê ne û bi awayekî genetîkî bi berhemên çandî ve girêdayî ne, bendavek JGirîng a cihêrengiya genetîkî temsîl dikin. Xizmetek piştgiriyê ya duyemîn domandina jîngehên biyocureyîya çolê dihewîne, bi taybetî cureyên têkildar ên wekî polînator û nêçîrvan. Agrobiyocureyî piştgiriya biyocureyîya çolê hêsan dike bi pêkanîna stratejîk a qeraxên zeviyan, korîdorên çem, çeperên Dar û komikên Dar, ku jîngehên JGirîng ava dikin û girêdidin. Herwiha, parastina biyota axê ya saxlem xizmetek piştgiriyê ya din a bingehîn pêk tîne.

Xizmetên Rêkûpêkkirinê

Agrobiyolojî gelek alîkariyê dide xizmetên rêkûpêk, yên ku pêvajoyên xwezayî yên bingehîn ji bo ekosîstemek çandiniyê ya serketî birêve dibin. Mînakên sereke tozkirin, kontrolkirina kêzikan, û girtina karbonê ne.

Tozkirin

Li seranserê cîhanê, ji 115 cureyên sereke yên çandiniyê, %75 ji tozdaran re hewce ne. Agrobiyolojî tenduristiya tozdaran bi çend awayan baştir dike: (a) bi dabînkirina jîngehên bingehîn ji bo jiyan û zêdebûna wan; (b) bi pêşkêşkirina alternatîfên kontrolkirina kêzikan ên biyolojîk ên ne-kîmyewî, bi vî rengî bikaranîna kêzikkujan kêm dike û pêşî li zirara tozdarên kêzik digire; û (c) bi avakirina têkiliyek hevgirtî ku bi hilberîna kulîlkan a bê navber tê diyar kirin, ku tê de çandinî bi rêzê ve vedibin, gihîştina domdar a tozdaran ji kulîlkên dewlemend bi şîre re misoger dike.

Kontrolkirina Kêzikan

Agrobiyolojî di kontrolkirina kêzikan de bi du rêbazên bingehîn alîkar e: (a) bi damezrandina jîngehên guncaw ji bo dijminên xwezayî yên kêzikan ku tê de bi cih bibin û zêde bibin; û (b) bi domandina cihêrengiya genetîkî ya berfireh, ku îhtîmala genên ku berxwedanê li hember pathogen an kêzikên taybetî peyda dikin zêde dike, û rê dide rwekan ku bi kêzik û nexweşiyên pêşve çûyî re bi hev re pêşve çûn. Herwiha, cihêrengiya genetîkî rê dide guhertinên di çerxên mezinbûna çandiniyê de (wek mînak, gihîştina zûtir an derengtir) an adaptasyonê li gorî şert û mercên hawîrdorê yên cihêreng (wek mînak, şiltir an zuwatir), ku dibe ku rê bide çandiniyan ku ji êrîşên kêzikan an pathogenan birevin.

Girtina Karbonê

Agrobiyolojî girtina karbonê hêsan dike dema ku di nav rêzek pratîkên agroekolojîk de were yekkirin. Ev yek, bo nimûne, çandina rwekên nixumandî yên ku dikarin wekî gubreya kesk di axê de werin tevlîkirin, parastina komên daran û çeperan, û misogerkirina yekparebûna axê ji bo domandina civakên mîkrobî yên xwecihî vedihewîne. Cotkar û çêkerên rwekan dikarin cihêrengiya genetîkî bikar bînin da ku cureyên ku berxwedanîya wan li hember şert û mercên avhewa yên guherbar zêdetir e pêş bixin. Van cureyan, dema ku bi stratejiyên wekî çandiniya parastinê re werin berhev kirin, dikarin girtina karbonê di ax û biyogirseyê de zêde bikin dema ku emîsyonan kêm dikin bi pêşîgirtina li xerabûna axa çandiniyê. Pêkanîna agroforestry, ku tê de yekkirina daran û deviyan wekî pêkhateyên bingehîn ên pergalên çandiniyê heye, di heman demê de rêbazek bi bandor ji bo girtina karbonê ye.

Xizmetên Çandî

Agrobiyocureyî di xizmetên ekosîstema çandî de roleke bingehîn dilîze, bi taybetî bi biyocureyîya xwarinê, ku ji bo xwarinên herêmî yên cîhanî bingehîn e. Ew cure û berhemên ku li herêmê bi qîmet in, ligel cureyên taybet ên ku bi girîngiya çandî dagirtî ne, peyda dike. Mînak, çandên etnîkî yên kevneşopî yên li Çînê bandor li Parastina spektrumeke berfireh a cureyên birincê kirine (wek birincê sor, birincên şîrîn ên nerm), ku bi hezaran salan ji aliyê cotkaran ve hatine çandin û beşek bingehîn in ji çand, rîtuel û adetên kevneşopî. Fûarên xwarinên herêmî, ku ji aliyê tevgera Xwarina Hêdî ve têne nimûne kirin, mînakeke din pêşkêş dikin, ku cureyên xwarinên xwecihî pîroz dikin da ku nirxê wan zêde bikin, hişmendiya gel zêde bikin û Di encamê de Parastina Xwezayê û bikaranîna wan misoger bikin. Herwiha, hin çandên kevneşopî agrobiyocureyîyê di rîtuelên xwe de bi cih dikin; mînak, gelek nifûsên Cureyên Fêkî (wek pomelo û mango) di civakên gundî de bi taybetî ji bo festîvala 'Chhath Puja' têne parastin, ku li herêmên Hindistan, Nepal û Mauritius tê dîtin. Baxçeyên malan wekî cihên girîng ên çandî yên avakirî xizmet dikin, ku agrobiyocureyî ji bo armancên cihêreng ên civakî, estetîk û çandî tê Parastin. Cotkarên kêm-Çavkanî Gelek caran cihêrengiya genetîk diparêzin ji ber nirxên wê yên ne-diravî yên pir, di nav de mîrateya çandî û ewlehiya xwarinê.

Paşveçûna Agrobiyocureyîyê

Agrobiyocureyî bi gefên girîng re rû bi rû ye ji ber şêweyên bikaranîna axê yên guherbar, wek bajarvanî û Tinekirina Daristanan, herwiha ji ber nûjenkirina çandiniyê, ku pejirandina berfireh a monokulturan û terikandina rêbazên çandiniyê yên kevneşopî, biyocureyî-navendî di nav de heye. Zêdetir, rojavayîbûna tercîhên xwarinê û zincîreyên dabînkirinê yên têkildar beşdarî vê Paşve çûnê dike. Texmîn destnîşan dikin ku biyocureyîya giştî kêm dibe bi rêjeyek 100 heta 1000 carî zêdetir ji rêjeya Qelînê ya paşxaneya xwezayî. Ev meyla metirsîdar di heman demê de biyocureyîya çandiniyê jî dihewîne, ku dibe sedema kêmkirineke girîng a cihêrengiya genetîk di nav zeviyên çandî û nifûsên çolê de.

Kêmkirina biyocureyîya çandiniyê dibe sedema erozyona genetîk, ku tê wateya kêmkirina cureyîya genetîk, di nav de windabûna genên takekesî û kombînasyonên genên taybet (an kompleksên genan) ku di cûreyên herêmî yên adaptekirî an nijadên ajalan de diyar e. Zafiyeta genetîk dema ku nifûsa Rwekê guhertoyîya genetîkî ya sînorkirî nîşan dide derdikeve holê. Ev yekrengî tevahiya nifûsê bi awayekî awarte li hember nexweşî, kêzik û stresorên din ên hawîrdorê hesas dike. Ev pirsgirêka zafiyeta genetîk pir caran di cûreyên çandiniyê yên nûjen de diyar dibe, ku bi mebest ji bo yekrengiyê hatine çandin. Mînakek berbiçav a encamên zafiyeta genetîk şewba genimê ya sala 1970 bû ku li herêma genimê ya DYA'yê, ku %15 ji berhemê wêran kir. Taybetmendiyek hucreyî ya Rwekê ya taybet, ku wekî sîtoplazmaya nêr a steril a Teksasê hate nasîn, genim li hember vê şewbê hesas kir; lêkolînek paşîn a Akademiya Zanistî ya Neteweyî eşkere kir ku %90 ji Rwekên genimê Amerîkî xwedî vê taybetmendiyê bûn.

Biyocureyîya çandiniyê ya kêmkirî hem bandorê li guhertinên di şêwazên xwarina mirovan de dike hem jî bandor ji wan digire. Ji nîvê Sedsala 20an ve, parêzên mirovan ên cîhanî zêdebûna girêdayîbûna li ser berhemên sereke yên bazirganî nîşan dane, di heman demê de kêmkirina vexwarina berhemên herêmî an herêmî yên girîng jî dîtine, bi vî awayî dibe sedema yekrengîya parêzê ya cîhanî ya mezintir. Cudahiya di vexwarina xwarinê de di navbera neteweyên cihê de di navbera salên 1961 û 2009an de %68 kêm bû. Parêza "standard a cîhanî" ya îroyîn bi Rêjeyek zêde ya hilbijartinek sînorkirî ya berhemên sereke yên bazirganî tê nîşandan. Van berheman, di nav de genim, birinc, şekir, genimê zer, soya (bi %284 zêde bûye), rûnê palmê (bi %173), û gulberoj (bi %246), Bi awayekî girîng beşdariya xwe ji bo nifûsa mirovan a cîhanê di warê Enerjîya xwarinê ya giştî (kalorî), proteîn, rûn, û Giranîya xwarinê ya giştî de berfireh kirine. Dema ku welatan di dîrokê de mîqdarên mezintir ên biyocureyîya xwarinê ya herêmî an herêmî ya girîng vexwarine, genim niha li zêdetirî %97 ji neteweyan bûye xwarinek sereke, digel ku berhemên din ên sereke yên cîhanî belavbûna cîhanî ya berawirdî nîşan didin. Berovajî, çend berhemên din, wekî ceh, yam, kartola şîrîn (bi %45 kêm bûye), kasava (bi %38), gûzê hindê, sorgum (bi %52), û darî (bi %45), di dema heman demjimêrê de kêmbûnek tûj di vexwarinê de dîtine.

Mînak

Kontrolkirina Biyocureyî ya Têkildar a Zirardar

Rêvebirina biyocureyî ya têkildar a zirardar ji bo cotkaran pirsgirêkek çandiniyê ya mezin e. Di pergalên çandiniya monokulturê de, stratejiya asayî tepisandina cihêrengiya têkildar a zirardar e bi tevliheviyek ji dermanên kêzikan ên biyolojîkî yên wêranker, alavên mekanîkî, û rêbazên endezyariya transgenîk, li dûv wê zivirandina çandiniyê tê. Her çend hin cotkarên polîkulturê dibe ku teknîkên mîna wan bikar bînin, ew bi ser de stratejiyên rêveberiya kêzikan a entegre û nêzîkatiyên ked-xwaztir bicîh tînin, ku bi gelemperî kêmtir bi sermaye, biyoteknolojî û çavkaniyên enerjiyê ve girêdayî ne.

Parastina Xwezayê

Hewldanên ji bo Parastin an Parastin a agrobiyocureyî bi gelemperî li ser aliyên wê yên cure an genetîkî disekinin. Parastin a cihêrengiya genetîkî û cureyan dikare bi du rêbazên sereke pêk were: Parastina Xwezayê ya ex situ, ku tê de veguheztin û parastina materyalan ji jîngeha wan a mezinbûna orîjînal dûr e, an Parastina Xwezayê ya in situ, ku tê de parastina wan di nav jîngehên wan ên xwezayî an çandî de ye. Her çend ev her du stratejî carinan wekî alternatîfên hevdu yên bêkêmasî têne pêşkêş kirin, her yek xwedî avantajên cûda ye. Pisporên Parastina Xwezayê piştgiriyê didin entegrasyon a her du metodolojiyan, serlêdana wan li gorî armancên Parastina Xwezayê yên taybetî, gefên heyî, û taybetmendiyên bêhempa yên cihêrengiya di pirsê de diguncînin.

Parastina Xwezayê ya Ex situ

Parastina ex situ bi awayekî fermî wekî parastina pêkhateyên cihêrengiya biyolojîkî wêdetirî hawîrdorên wan ên xwecihî tê pênasekirin. Bi taybetî ji bo xwarin û çandiniyê, parastina ex situ parastina çavkaniyên genetîkî – wek cure, cureyên cuda, kultîvar, bincure û landrace – li derveyî jîngehên wan ên xwezayî di nav hawîrdorên kontrolkirî de, mîna baxçeyên botanîkî, embarên Tov, embarên Tozkulîlk, embarên Gen ên zeviyê, krîyobank an herbarîyûm, dihewîne. Ev rêbaz wekî stratejiyek pêbawer a berawirdî ji bo domandina cihêrengiya genetîkî tê hesibandin, ji ber ku bi gelemperî parastina demdirêj misoger dike û kêmtir ji guherînên hawîrdorê bandor dibe. Beşek bi awayekî girîng ji cihêrengiya genetîkî ya çandiniyên sereke yên cîhanê bi berfirehî hatiye berhevkirin û di embarên Gen de hatiye depokirin. Li seranserê cîhanê, zêdetirî 7 mîlyon nimûne di 1,750 embarên Gen de têne parastin. Ji bo kêmkirina rîskan, berhevok bi ewlehî têne dubarekirin, ku parastinek li hember zirara potansiyel a her embarên Gen ên yekane peyda dike. Herwiha, piraniya berhevokên gerdûnî yên girîng ên ji bo çandiniyên salane an Tov-hilgir xwedî embarên paşvekişandinê ne di nav Svalbard Global Seed Vault de.

Ji bo çandiniyên Tov-hilgir, parastina ex situ çend avantajên berbiçav pêşkêş dike: 1. Tov hewcedariya qada depokirinê ya herî kêm heye. 2. Ev nêzîkatiya parastinê dikare li cihên erdnîgarî yên cihêreng were damezrandin. 3. Materyalên parastî bi hêsanî ji bo belavkirin, bikaranîna paşîn, xebatên lêkolînê û bernameyên çandiniyê peyda dibin. 4. Mesrefên ku bi domandina cihêrengiya genetîkî ya ku nirxa hilberîn an bazara wê ya tavilê tune ye, bi awayekî berawirdî kêm in.

Lê belê, parastina ex situ çend sînordariyên din jî dihewîne: 1. Domandina zindîbûna Tov û germplasm di depokirina demdirêj an berhevokên zeviyê de lêçûnên girîng pêk tîne. 2. Qada niha ya cihêrengiya ku ji bo çandiniyên jibîrkirî û kêm-bikaranîn, herwiha xizmên çandiniyên çolê, tê parastin, bi awayekî girîng sînordar dimîne, ji ber ku embarên Gen bi giranî çandiniyên sereke yên bingehîn didin pêş, û cureyên ne-bingehîn û xizmên çolê bi têra xwe nayên temsîl kirin. 3. Hin Cure xwedî Tovên 'recalcitrant' in, ku nikarin ji bo demeke dirêj werin depokirin. 4. Ev rêbaz hewcedariya binesaziyek taybetî û personelên pispor heye.

In situ Parastina Xwezayê

Parastina Xwezayê ya in situ wekî "parastina ekosîsteman û jîngehên xwezayî, ligel parastin û restorasyona populasyonên cureyên zindî di nav jîngehên wan ên xwecihî de, an jî ji bo cureyên kedîkirî û çandiniyê, di nav hawîrdorên ku taybetmendiyên wan ên bêhempa lê pêşketine" tê pênasekirin. Ev nêzîkatî hem parastina darên çolê û xizmên çolê yên çandiniyê in situ di nav jîngehên wan ên xwezayî de, hem jî parastina li ser zeviyê ya cureyên herêmî (landraces) û cureyên jibîrkirî an kêm-bikaranîn di nav zeviyên cotkaran de dihewîne. Parastina in situ ya biyocureyî ya çandiniyê avantajek bêhempa pêşkêş dike ku rê dide cureyan ku di adaptasyona xwe ya pêşketî de li hember zextên xwezayî û mirovî bidomînin. Derbarê berheman de, astek girîng a cihêrengiyê ji hêla cotkarên piçûk ve li welatên pêşkeftî tê parastin, nemaze ji bo gelek berheman di nav navendên wan ên sereke yên kedîkirin û cihêrengiya genetîk de. Li van herêman, cotkar çandiniya cureyên herêmî didomînin û zanîna kevneşopî û pratîkên rêveberiya tov diparêzin, ev pêvajoyek e ku gelek caran wekî parastina de facto tê binavkirin. Herwiha, baxçeyên malan wekî depoyên girîng ên cihêrengiya cureyan a bilind xizmet dikin, digel ku cureyên herêmî yên kevneşopî guhertoyî ya genetîkî ya berfireh nîşan didin. Ji bo darên daristanê, Parastina Xwezayê ya in situ wekî rêbaza herî guncaw tê dîtin, bi giranî ji ber ku piraniya tovên daran ji bo parastina ex situ ne guncaw in, û ji ber hebûna 60,000 cureyên daran, ku her yek ji gelek populasyonan pêk tê, pûlika mezin nasîn û berhevkirinê ne pratîk dike.

Cotkarên ku çavkaniyên wan kêm in, ku gelek caran gihîştina wan bi têketinên sentetîk re tune, gelek caran zeviyên çandiniyê diparêzin ku bi awayekî organîk têne rêvebirin. Meta-analîzek ku biyocureyî di nav pergalên çandiniyê de berawird dikir, eşkere kir ku pergalên çandiniyê yên kevneşopî li gorî pergalên organîk, ku bi navînî 30% dewlemendtir û 50% zêdetir bûn, bi awayekî girîng kêmbûna dewlemendiya cureyan û zêdebûnê nîşan dan. Lê belê, 16% ji lêkolînên hatine nirxandin dewlemendiya cureyan a bilindtir di nav pergalên kevneşopî de nîşan dan.

Parastina Xwezayê ya in situ nêzîkatiyek bi bandor a lêçûnê pêşkêş dike ji bo parastina astên bilind ên biyocureyî, nemaze ji bo xizmên çolê yên çandiniyê, cureyên jibîrkirî û kêm-bikaranîn, cureyên herêmî (landraces), daran, masî, û ajalên kedî. Digel vê yekê, cure û cûreyên ku in situ têne parastin, bi qelsiyên potansiyel re ji ber guhertinên avhewa, guhertinên di bikaranîna axê de, û daxwazên bazarê yên guhêrbar re rû bi rû ne.

Parastina Xwezayê ya asta ekosîstemê

Parastina Xwezayê ya asta ekosîstemê balê dikişîne ser pûlika dîmenê, li wir aliyên peywendîdar hevkariyê dikin da ku dîmenan rêve bibin, bi armanca bidestxistina armancên têkildarî biyocureyî, hilberîna çandiniyê, û debara jiyanê. Van mozaîkên bikaranîna axê yek dikin:

  1. deverên 'xwezayî';
  2. deverên hilberîna çandiniyê; û
  3. Mekanîzmayên sazûmanî yên ku ji bo hevrêzkirina însiyatîfan hatine çêkirin, hene. Ev hevrêzkirin armanc dike ku armancên hilberînê, Parastina Xwezayê, û debara jiyanê li ser astên Dîmen, çandinî, û civakê pêk bîne, bi bikaranîna hevrêziyan û bi bandor birêvebirina pevçûnên xwerû.

Noto Satoyama û Satoumi (Zeviyên Birincê yên Terasî yên Bajarê Wajima) li Japonya, wek Pergalek Mîrateya Çandiniyê ya Cîhanî ya Girîng (GIAHS) hatine destnîşankirin.

Însiyatîfên ku ji bo Parastina Xwezayê ya tevahiya Dîmenan an agro-ekosîsteman hatine veqetandin kêm in. Mînakek berbiçav Bernameya 'Pergalên Mîrateya Çandiniyê yên Cîhanî yên Girîng' (GIAHS) e. Malperên GIAHS wekî pergalên çandiniyê yên taybetî têne parastin û domandin, ku dabînkirina domdar a kelûpel û karûbarên cihêreng, digel ewlehiya xwarinê û debara jiyanê ji bo bi mîlyonan cotkarên piçûk misoger dike.

Bioversity International

Çavkanî: Arşîva TORÎma Akademî

Derbarê vê nivîsê

Derbarê Biyodîwersîteya çandiniyê de agahî

Kurtenivîsek li ser Biyodîwersîteya çandiniyê, taybetmendî, jîngeha wê/wî û girîngiya ekolojîk.

Etîketên babetê

Derbarê Biyodîwersîteya çandiniyê Taybetmendiyên Biyodîwersîteya çandiniyê Jîngeha Biyodîwersîteya çandiniyê Xweza bi Kurdî Ajal û riwek

Arşîva kategoriyê

Arşîva Ekolojî û Ajal

Di vê beşa Torima Akademi de, hûn ê gotarên kûr û berfireh ên derbarê ekolojî, cîhana ajalan, têgehên bingehîn ên zanista jîngehê, û babetên têkildar bi zimanê Kurdî bibînin. Ji cureyên cuda yên ajalan û nebatan heta

Destpêk Vegere Zanîn