William of Ockham

ویلیام از اوکام، همچنین به عنوان Occam شناخته می‌شود ( OK-əm؛ لاتین: Gulielmus Occamus; زندگی

تولد ویلیام اوکام در اوکهام، ساری، در حدود سال 1287 اتفاق افتاد. تحصیلات پایه او در خانه گریفریار لندن انجام شد. متعاقباً، گمان می‌رود که وی از سال 1309 تا 1321 در دانشگاه آکسفورد تحصیلات الهیات را دنبال کرد. اگرچه او تمام پیش‌نیازهای تحصیلی برای مدرک کارشناسی ارشد الهیات را برآورده کرد، اما هرگز رسماً به عنوان استاد نایب السلطنه منصوب نشد. در نتیجه، او نام برجسته Venerabilis Inceptor یا "مبتدی ارجمند" را به دست آورد، اصطلاحی که اشاره به مصوب کننده رسمی به رسمیت شناخته شده توسط دانشجو به عنوان یک مقام آموزشی دانشگاه دارد. دانشکده.

در دوره قرون وسطی، اثر الهیاتی پیتر لومبارد، جملات (1150)، به جایگاهی متعارف دست یافت، و بسیاری از دانشمندان مشتاق الهیات را برانگیخت تا تفسیرهایی بر آن بنویسند. ویلیام اکهام یکی از این محققین بود که تفسیری ارائه کرد. با این وجود، تفسیر اوکام با استقبال نامطلوب همتایان دانشگاهی و مقامات کلیسایی او مواجه شد. در سال 1324، تفسیر او به دلیل نامتعارف بودنش با محکومیت مواجه شد، که منجر به احضار او به آوینیون، فرانسه شد، جایی که او موظف شد دفاعیات خود را در برابر دادگاه پاپ ارائه کند.

یک دیدگاه معاصر، ارائه شده توسط جورج کنیش، چنین فرض می‌کند که اوکام در ابتدا یک استادی در رشته فلسفه خود را با چالش‌های رشته‌ای فلسفه خود در فرانکوسیون داشت. در سال 1327. دیدگاه غالب اتهامات اوکام را به جان لوترل، صدراعظم آکسفورد نسبت می دهد. همزمان، وزیر کل فرانسیسکن، مایکل از سزنا، نیز به آوینیون احضار شده بود تا به اتهامات بدعت گذاری رسیدگی کند. یک کمیسیون الهیات وظیفه بررسی تفسیر جملات سزنا را بر عهده داشت، و در همین چارچوب بود که ویلیام اکهام درگیر یک مجادله الهیات متمایز شد. مایکل اهل سزنا از اوکام درخواست کرده بود که استدلال‌های مربوط به فقر حواری را ارزیابی کند. دستور فرانسیسکن معتقد بود که عیسی و حواریونش هیچ دارایی، چه به صورت فردی و چه به صورت اشتراکی، نداشتند، و قانون فرانسیس قدیس تبعیت از این اصل را توسط اعضای خود الزامی می‌کرد. این دکترین در نهایت منجر به اختلاف مهمی با پاپ جان بیست و دوم شد.

به دلیل اعتراض پاپ به حکومت فرانسیس قدیس، ویلیام اکهام، مایکل از سزنا، و دیگر فرانسیسکن های برجسته آوینیون را در 26 مه 1328 ترک کردند. آنها متعاقباً در دربار رومیان بایور به عنوان دربار هویایور به دنبال خدمت کردند. که خود درگیر درگیری با حکومت پاپ بود و خیرخواه اوکام شد. پس از بررسی کامل اظهارات پاپ جان بیست و دوم و اعلامیه های قبلی پاپ، اوکام با موضع وزیر کل موافقت کرد. در ازای پناهگاه و حمایت، اوکام رساله‌هایی نوشت که از قدرت نهایی امپراتور لوئیس بر مسائل کلیسایی و سکولار در امپراتوری مقدس روم دفاع می‌کرد. در 6 ژوئن 1328، ویلیام به دلیل خروج غیرمجاز از آوینیون به طور رسمی تکفیر شد. اوکام به نوبه خود اظهار داشت که جان بیست و دوم یک بدعت گذار برای حمله به دکترین فقر حواری و حکومت فرانسیس قدیس بود، اصولی که توسط پاپ های قبلی تایید شده بود. قابل توجه است که اصول فلسفی اوکام هرگز به طور رسمی بدعت اعلام نشد.

اوکام تا پایان عمر خود تلاش زیادی را صرف نوشتن در باب فلسفه سیاسی کرد، به ویژه در مورد اقتدار نسبی و اختیارات قدرت های معنوی و دنیوی. پس از مرگ مایکل سزنا در سال 1342، اوکام رهبری گروه کوچکی از ناراضیان فرانسیسکن را به عهده گرفت که همراه با لویی چهارم در تبعید اقامت داشتند. ویلیام اوکام در 9 یا 10 آوریل 1347، قبل از شروع طاعون درگذشت.

اندیشه فلسفی

در فلسفه مکتبی، ویلیام اوکام از اصلاحاتی حمایت کرد که هدف آن ساده‌سازی روش‌شناسی و محتوا بود. او مشارکت های قابل توجهی را از الهیدانان پیشین، به ویژه Duns Scotus، ادغام کرد، که از آنها دیدگاه هایی در مورد قدرت مطلق، فیض، توجیه، و عناصر اساسی معرفت شناسی و چارچوب اخلاقی خود اتخاذ کرد. با وجود این، اوکام از اسکاتوس نیز جدا شد و مواضع خود را در مورد جبر، توبه، ماهیت کلیات، تمایز رسمی ex parte rei (به معنای "آنگونه که در مورد موجودات ایجاد شده اعمال می شود") و اصل او که بعداً به عنوان "اُکَم" شناخته شد، به چالش کشید.

ایمان و عقل

ویلیام اوکام از ایمان گرایی دفاع می کرد و ادعا می کرد که "تنها ایمان به ما امکان دسترسی به حقایق الهیاتی را می دهد. راه های خدا برای عقل باز نیست، زیرا خدا آزادانه انتخاب کرده است که جهان را بیافریند و راهی برای رستگاری در آن ایجاد کند جدا از هر گونه قوانین ضروری که منطق یا عقلانیت انسانی می تواند آشکار کند." او علم را یک جستجوی تجربی برای کشف می دانست و خدا را تنها ضرورت هستی شناختی می دانست. اهمیت او در نقش او به عنوان یک الهی دان است که عمیقاً روی روش شناسی منطقی سرمایه گذاری کرده و رویکردی انتقادی و نه سازنده سیستماتیک را اتخاذ کرده است.

اسم گرایی

ویلیام اوکام به عنوان یک شخصیت برجسته در نام گرایی شناخته می شود، و برخی از محققان او را به عنوان مولد معرفت شناسی مدرن معرفی می کنند. این انتساب از ادعای قوی او سرچشمه می گیرد که فقط موجودات منفرد دارای وجود هستند و مفهوم کلیات، ذات یا اشکال فرافردی را رد می کند. او مدعی بود که کلیات صرفاً ساختارهای ذهنی هستند، محصول انتزاع انسان از افراد، فاقد هرگونه واقعیت فراذهنی مستقل. در نتیجه، اوکام وجود واقعی کلیات متافیزیکی را رد کرد و از رویکرد تقلیل گرایانه به هستی شناسی دفاع کرد.

اکهام گهگاه به عنوان یک مفهوم گرا طبقه بندی می شود تا یک نام گرا. در حالی که اسم گرایان معتقد بودند که کلیات فقط اسم هایی هستند - کلماتی خالی از واقعیت بیرونی - مفهوم گرایان معتقد بودند که کلیات مفاهیم ذهنی هستند که صرفاً در ذهن وجود دارند و نام ها به این مفاهیم اشاره دارند. بنابراین، ابژه مفهوم جهانی یک واقعیت خارجی نیست، بلکه یک بازنمایی ذهنی درونی است که توسط درک ایجاد می‌شود، که «فرض می‌کند» یا موقتاً مخفف موجودات خارجی است که ذهن آن را به آن اعمال می‌کند. به عنوان نقطه اوج فرآیند بازتابی ذهن عمل می کند. در نتیجه، جهان‌شمول اوکام تنها یک کلمه نیست، همانطور که راسلین پیشنهاد کرد، و نه یک سرمو (کلمه‌ای که در یک جمله به کار می‌رود)، همانطور که پیتر آبلارد استدلال کرد، بلکه جایگزینی ذهنی برای چیزهای واقعی و نتیجه تأمل فکری است. این موضع ظریف باعث شده است که اوکهام گاهی اوقات به عنوان "ترمینیست" معرفی شود و دیدگاه های او را از نومینالیسم و مفهوم گرایی متمایز کند.

استدلال کارآمد

یک کمک اساسی به علم و تفکر روشنفکرانه مدرن، حمایت اوکام از استدلال کارآمد بود که در اصل صرفه‌جویی برای توضیح و ساخت نظریه، که معروف به تیغ اوکام نامیده می‌شود، تجسم یافت. همانطور که برتراند راسل تفسیر می کند، این اصل حکم می کند که اگر پدیده ای را بتوان بدون توسل به موجودیت های فرضی توضیح داد، چنین موجوداتی نباید مطرح شوند. همیشه باید توضیحاتی را ترجیح داد که از کمترین علل، عوامل یا متغیرهای ممکن استفاده کند. اوکام این را به نگرانی در مورد صرفه‌جویی هستی‌شناختی تعمیم داد و ادعا کرد که موجودیت‌ها نباید فراتر از ضرورت تکثیر شوند—Entia non sunt multiplicanda sine necessitate — اگرچه این عبارت دقیق در آثار باقی‌مانده از او یافت نمی‌شود. صورت‌بندی خود او می‌گوید: «هیچ چیز نباید بدون دلیل ارائه شود، مگر اینکه بدیهی باشد (به معنای واقعی کلمه، از طریق خود شناخته می‌شود) یا با تجربه شناخته شود یا با اعتبار کتاب مقدس ثابت شود. از نظر ویلیام اوکام، خدا به تنهایی موجودی واقعا ضروری است. همه موجودات دیگر ممکن است. در نتیجه، او اصل عقل کافی را رد کرد، تمایز بین ذات و وجود را نفی کرد و با آموزه عقل فاعلی و منفعل تومیستی مخالفت کرد. تردیدی که در خواست او برای صرفه‌جویی هستی‌شناختی نهفته است، در آموزه‌های او مبنی بر اینکه عقل بشری نمی‌تواند جاودانگی روح و نه وجود، وحدت یا نامتناهی خدا را ثابت کند، آشکار است. او اظهار داشت که این حقایق اساسی تنها از طریق وحی الهی قابل دسترسی است.

فلسفه طبیعی

اوکهام به طور گسترده در مورد فلسفه طبیعی نوشت، از جمله تفسیری جامع بر فیزیک ارسطو. او با پایبندی به اصل صرفه‌جویی هستی‌شناختی، اظهار داشت که موجودیت‌ها در تمام ده‌رده‌های ارسطو مورد نیاز نیستند. در نتیجه، با توجه به اینکه موجودات ریاضی فاقد واقعیت ذاتی هستند، مقوله کمیت اضافی می شود. بنابراین، ریاضیات نیاز به کاربرد در مقوله‌های دیگر، مانند جوهر یا کیفیت دارد، موضعی که رنسانس علمی مدرن را پیش‌بینی می‌کرد و همزمان با منع ارسطویی بر متاباسیس مخالف بود.

معرفت شناسی

در معرفت‌شناسی، اوکام نظریه مکتبی گونه‌ها را کنار گذاشت و آن را زائد و از نظر تجربی بی‌اساس دانست و به جای آن از نظریه انتزاع دفاع کرد. این نشان دهنده پیشرفت قابل توجهی در اندیشه معرفت شناختی اواخر قرون وسطی بود. علاوه بر این، او بین شناخت شهودی و انتزاعی تفاوت قائل شد. شناخت شهودی مشروط به وجود یا عدم وجود بالفعل شیء است، در حالی که شناخت انتزاعی شیء را از محمول وجودی خود جدا می کند. کارکردهای دقیق این دو روش شناختی متمایز موضوع بحث های علمی مداوم است.

نظریه سیاسی

ویلیام اکهام به عنوان یک مشارکت کننده اساسی در تکامل تفکر قانون اساسی غرب، به ویژه در مورد اختیارات دولتی محدود، به رسمیت شناخته می شود. او در میان اولین حامیان قرون وسطی جدایی متمایز بین کلیسا و دولت قرار دارد و نقش مهمی در شکل‌گیری نوپای حقوق مالکیت ایفا کرد. فلسفه سیاسی او به عنوان «طبیعی» یا «سکولار» توصیف می‌شود که از نوعی مطلق‌گرایی سکولار حمایت می‌کند. اصول پاسخگویی سلطنتی که در گفتگو او (تألیف بین سالهای 1332 و 1347) بیان شده است، تأثیر قابل توجهی بر جنبش آشتی داد. هدف این رساله در مورد بدعت، در نهایت ایجاد پتانسیل بدعت پاپی و ترسیم پاسخ های مناسب به پاپی که بدعت تلقی می شد، بود.

اوکهام از مرزبندی جامع بین حکومت معنوی و دنیوی دفاع می کرد. او ادعا کرد که پاپ و سایر روحانیون هیچ ادعا یا مبنای مشروعی برای اعمال اقتدار سکولار ندارند، مانند مالکیت دارایی، با اشاره به دوم تیموتائوس 2: 4. او اظهار داشت که چنین اختیاری منحصراً در اختیار حاکمان موقتی است که در صورت لزوم، این اختیار را برای متهم کردن پاپ به جرم حفظ می‌کنند.

پس از سقوط، او اظهار داشت که خداوند به بشریت، از جمله غیر مسیحیان، دو حق اساسی عطا کرده است: مالکیت خصوصی و امتیاز برای ایجاد حاکمان خود، که موظف به خدمت به منافع مردم هستند تا جناح‌های خاص. در نتیجه، او توماس هابز را در توسعه نظریه قرارداد اجتماعی، در کنار سایر محققان قبلی، پیش بینی کرد.

ویلیام از اوکام اظهار داشت که نظم فرانسیسکن با استفاده از کالاهایی مانند غذا و پوشاک، بدون ادعای هیچ گونه حقوق مالکیتی، با تکیه بر من، هم مالکیت خصوصی و هم مالکیت اشتراکی را دور زده است. lang="la">usus facti، به موجب آن مالکیت در اختیار اهداکننده کالا یا پاپ باقی ماند. در مقابل، مخالفانی مانند پاپ جان بیست و دوم ادعا کردند که استفاده از استفاده بدون مالکیت غیرقابل دفاع است، و اظهار داشتند: «غیر ممکن است که یک عمل خارجی عادلانه باشد اگر شخص حق انجام آن را نداشته باشد.»

در نتیجه، مناقشات پیرامون بدعت فرانسیسکن باعث شد که اوکام و اصول هنری و اصول اقتصادی او را بر اساس اصول اقتصادی و معاصر به کار ببرند. حقوق.

جان کیلکلن مشاهده می‌کند که «نظریه سودگرایانه مالکیت اوکام، دفاع او از آزادی مدنی و (در محدوده) مذهبی، و تأکید او بر اجتناب‌ناپذیر بودن استثنائات در قوانین و نیاز به انطباق نهادها با شرایط متغیر، J.S. Mill را پیش‌بینی می‌کند (از طریق ارسطو).

منطق

در حوزه منطق، ویلیام اکهام اصولی را که بعداً به عنوان قوانین دی مورگان شناخته شدند، به صورت کلامی بیان کرد. او همچنین به منطق سه تایی فکر کرد، سیستمی که از سه ارزش صدق استفاده می‌کند، مفهومی که بعداً در منطق ریاضی قرن 19 و 20 مورد بازنگری قرار گرفت. مشارکت های معنایی او، به ویژه در توسعه نظریه فرض، همچنان موضوع تحقیق منطقی معاصر است. ویلیام اوکام مسلماً منطق دان آغازینی است که به طور مؤثر به اصطلاحات پوچ در قیاس ارسطویی پرداخته است، با فرموله کردن معنایی واژه خالی دقیقاً مطابق با چارچوب قیاسی. به طور خاص، یک آرگومان در صورت و تنها در صورتی که با معیارهای اعتبار Prior Analytics مطابقت داشته باشد، به اعتبار معناشناسی اوکام دست می یابد.

فلسفه زمان

اوکهام با نادیده گرفتن مفهوم *aevum* به عنوان معیار زمانی متمایز برای فرشتگان، اظهار داشت که ابدیت یک صفت منحصراً از خداوند است. او همچنین ادعا کرد که ابدیت نباید به عنوان معیاری برای مدت زمان مشخص شود. از دیدگاه اوکام، زمان معیاری منحصر به فرد از مدت زمان را تشکیل می دهد که به طور جهانی برای همه آفرینش قابل استفاده است.

دیدگاه الهیات

مقام کلیسایی

ویلیام اوکام، دکترین عصمت پاپی را به چالش کشید و اغلب با پاپ درگیر شد. در نتیجه، برخی از الهی‌دانان او را شخصیتی پروتستانی معرفی کرده‌اند. با این وجود، علیرغم این درگیری‌ها با پاپ، او هرگز رسماً کلیسای کاتولیک رومی را نپذیرفت. اوکام همچنین بر خطاپذیری شوراهای کلیسا تاکید کرد و استدلال کرد که از آنجایی که هر فردی ممکن است در مسائل اعتقادی اشتباه کند، مجالس متشکل از افراد خطاپذیر متعدد به طور مشابه مستعد خطا هستند. این موضع جنبه های خاصی از اصل *sola scriptura* لوتر را پیش بینی می کرد.

روابط کلیسا و ایالت

اوکهام از جدایی کلیسا و دولت دفاع می‌کرد و معتقد بود که پاپ و امپراتور باید به‌عنوان موجودیت‌های مجزا عمل کنند.

اوکهام با دکترین پاپ plenitudo potestatis (کمالی قدرت) مخالفت کرد. او استدلال می کرد که تمثیل پراستناد خورشید-پاپ و ماه-امپراتور توسط تعالیم الهی رد شده است. در حالی که یک تمایز سلسله مراتبی را تصدیق می کرد (اوکهام اقتدار معنوی و کارکردهای کلیسا را ​​بسیار ارج می نهد و آنها را در این زمینه خاص اهمیت بیشتری می داند)، به کوریالیست ها، که از ماهیت مطلق قدرت پاپ دفاع می کردند، این فرض را نداد که ماه وجود خود را از خورشید گرفته است.

اوکام ادعا کرد که اقتدار پاپ از شورا و در نتیجه از بدنه جمعی همه ایمانداران سرچشمه می گیرد. به طور مشابه، او اظهار داشت که یک امپراتور منتخب به عنوان حافظ قدرت برآمده از مردم، که دائماً حاکم واقعی را تشکیل می‌دادند، خدمت می‌کرد. اوکام اصول حاکمیت مردمی را که قبلاً توسط مارسیلیوس پادوا در قانون مدنی مطرح شده بود، به حوزه قانون شرعی گسترش داد.

فقر حواری

اوکهام از اصل فقر داوطلبانه دفاع کرد.

روح

Ockham با پاپ جان بیست و دوم در مورد چشم انداز Beatific مخالف بود. پاپ جان بیست و دوم بیان کرده بود که ارواح مسیحی بلافاصله رؤیای خدا را تجربه نخواهند کرد، بلکه این رؤیا تا قیامت به تعویق خواهد افتاد.

داوطلبانه

ویلیام اوکام طرفدار اراده گرایی الهیاتی بود و ادعا می کرد که اگر خدا بخواهد می تواند به عنوان الاغ، گاو یا حتی به طور همزمان به عنوان یک الاغ و یک انسان تجسم یابد. این اعتقاد خاص مورد انتقاد متکلمان و فیلسوفان معاصر او قرار گرفت.

Ockhamism و Nominalism ادبی

ویلیام اوکام و مجموعه‌اش به‌عنوان تأثیر بالقوه‌ای بر بسیاری از شخصیت‌های ادبی اواخر قرون وسطی و آفرینش‌های آن‌ها، به‌ویژه جفری چاسر، در کنار ژان مولینه، شاعر گاواین، فرانسوا رابله، جان اسکلتون، جولیان از نورویچ، رمانس و یورک‌نسیس، ژولیان از نورویچ، و بازی‌سازی‌های مختلف، مطرح شده‌اند. با این حال، ارتباط متنی مستقیم با اوکام یا نوشته‌های او را می‌توان به طور قطعی تنها در تعداد محدودی از این موارد ایجاد کرد. چارچوب علمی نومینالیسم ادبی مطابقت‌های بین مفاهیم فلسفی و کلامی اوکامیست و نومینالیست و آثار ادبی را از قرون وسطی تا دوران پست مدرن بررسی کرده است. اراسموس، در اثر خود ستایش حماقت، اوکام را در کنار دونس اسکاتوس به دلیل برانگیختن مناقشات کلیسایی اضافی مورد انتقاد قرار داد.

کارهای اصلی

نسخه معتبر نوشته‌های فلسفی و کلامی اوکام با عنوان: ویلیام اکهام: Opera philosophica et theologica، ویرایش شده توسط Gedeon Gál. این مجموعه توسط مؤسسه فرانسیسکن در سنت بوناونچر، نیویورک، بین سال‌های 1967 و 1988 منتشر شد.

جلد هفتم Opera Philosophica شامل آثار مشکوک یا کاذب با انتساب سیاسی، است.

title="Latin-language text">Dialogus، توسط H. S. Offler و همکاران، تحت عنوان Guilelmi de Ockham Opera Politica گردآوری و ویرایش شده است. این مجموعه چهار جلدی بین سال‌های 1940 و 1997 با جلدهای 1 تا 3 توسط انتشارات دانشگاه منچستر و جلد 4 توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر شد.

مخفف‌های استاندارد استفاده شده عبارتند از: OT برای Opera Theologica (volume) و OP1 (volum) و OP1. title="Latin-language text">Opera Philosophica (جلد 1-7).

نوشته های فلسفی

• Summa logicae (مجموع منطق) (حدود 1323، OP 1).
• نمایش در Libros artis logicae prooemium (1321–1324، OP 2).
• Expositio in librum Porphyrii de Praedicabilibus (1321–1324، OP 2).
• Expositio in librum Praedicamentorum Aristotelis (1321–1324, OP 2).
• Expositio in librum in librum Perihermenias Aristotelis (1321–1324، OP 2).
• اثر با عنوان Tractatus de praedestinatione et de prescientia dei respectu futurorum contingentium (رساله در مورد جبر و پیش آگاهی خدا در رابطه با موارد آینده (222com OP33 و 1 بود) 2).
• اثر دیگری، Expositio super libros Elenchorum (بررسی ردیه های سوفسطایی ارسطو) نیز مربوط به 1322-1324 (OP 3) است.
• Expositio در libros Physicorum Aristotelis. Prologus et Libri I–III (نمایش فیزیک ارسطو)، که شامل کتابهای I–III است، از سال 1322 تا 1324 نوشته شده است (OP 4).
• ادامه، Expositio in libros Physicorum Aristotelis. Prologus et Libri IV–VIII (نمایش فیزیک ارسطو)، شامل کتابهای IV–VIII نیز از 1322–1324 (OP 5) سرچشمه می گیرد.
• Brevis summa libri Physicorum (خلاصه خلاصه فیزیک) بین سالهای 1322 و 1323 (OP 6) تولید شد.
• تألیف قبلی، Summula philosophiae naturalis (مجموعه کوچکی از فلسفه طبیعی) مربوط به سالهای 1319-1321 (OP 6) است.
• مجموعه Quaestiones in libros Physicorum Aristotelis (پرسشهای مربوط به کتابهای فیزیک ارسطو) قبل از سال 1324 تکمیل شد (OP 6).

نوشته های الهیاتی

• In libros Sententiarum (تفسیر جملات پیتر لومبارد) شامل
  • کتاب اول (Reportatio (نسخه‌ای از سخنرانی‌ها)، بین سال‌های 1317 و 1318 (OT 5-7) تولید شدند.
• مجموعه Quaestiones variae به عنوان OT 8 شناسایی شده است.
• Quodlibeta septem قبل از سال 1327 (OT 9) تکمیل شد.
• Tractatus de quantitate مربوط به 1323-1324 (OT 10) است.
• همچنین از 1323–1324 Tractatus de corpore Christi (OT 10) وجود دارد.

نوشته های سیاسی

• Opus nonaginta dierum بین سالهای 1332 و 1334 نوشته شده است.
• در سال 1334 Epistola ad fratres minores سروده شد.
• گفتگو مربوط به سال 1335 است.
• Tractatus contra Johannem [XXII] در سال 1335 منتشر شد.
• از 1337 تا 1338، Tractatus contra Benedictum [XII] تألیف شد.
• Octo quaestiones de potestate papae بین سالهای 1340 و 1341 ظاهر شد.
• Consultatio de causa matrimoniali از سال 1341 تا 1342 نوشته شده است.
• همچنین از 1341–1342 Breviloquium وجود دارد.
• De imperatorum et pontificum potestate که به آن دفنسوریوم نیز گفته می شود، بین سالهای 1347 و 13 <4> تکمیل شد.
.

نوشته های مشکوک

• Tractatus minor logicae (رساله کوچکتر در مورد منطق) به طور آزمایشی به 1340-1347 (OP 7) مربوط می شود.
• به طور مشابه، Elementarium logicae (آغاز منطق) نیز به دوره 1340-1347 (OP 7) اختصاص داده شده است.

نوشته های جعلی

• Tractatus de praedicamentis به عنوان OP 7 دسته بندی می شود.
• همچنین در فهرست OP 7 Quaestio de Relatione وجود دارد.
• Centiloquium به عنوان OP 7 تعیین شده است.
• در نهایت، Tractatus de principiis theologiae نیز در زیر OP 7 یافت می شود.

ترجمه ها

آثار فلسفی

• نوشته های فلسفی، ترجمه پی. بونر، بازبینی شده توسط اس. براون (ایندیاناپولیس، ایندیانا، 1990).
• نظریه اصطلاحات اوکام: بخش اول Summa logicae، ترجمه مایکل جی لوکس (نتردام؛ لندن: انتشارات دانشگاه نوتردام، 1974) logicae، قسمت 1].
• نظریه گزاره‌های اوکام: بخش دوم Summa logicae، ترجمه آلفرد جی. فردوسو و هنری شوورمن (نوتردام: انتشارات دانشگاه نوتردام، 19) text">Summa logicae، قسمت 2].
• نمایش و دانش علمی در ویلیام از اوکهام: ترجمه Summa logicae III-II، De syllogismo Select the demonstrativologueو title="Latin-language text">Ordinatio، ترجمه جان لی لانگوی (نوتردام، ایندیانا: دانشگاه نوتردام، 2007).
• اشتباهات: قسمت 3، کتاب 4 از Summa logicae، ترجمه ریچارد رابینسون (انتشارات Sunny Lou، 2025).
• اوکهام در مورد فیزیک ارسطو: ترجمه ای از اوکام Brevis Summa Libri Physicorum، ترجمه جولیان دیویس (St. Bonaventure, New York: The Franciscan Institute, Kluge، Eike-Henner W.، "تفسیر ویلیام اوکام در مورد پورفیری: مقدمه و ترجمه انگلیسی"، مطالعات فرانسیسکن 33، صفحات 171-254، JSTOR 41974891، و 2،6-34، و 2,3-34. 44080318 (1973–74).
• پیش‌بینی، پیش‌دانش خدا، و پیش‌بینی‌های آینده، ترجمه مرلین مک‌کورد آدامز و نورمن کرتزمن (نیویورک: Appleton-Century-Crofts، 1969) [ترجمه‌ای از Dei et de futuris contigentibus].
• سوالات Quodlibetal، ترجمه شده توسط آلفرد جی. فردوسو و فرانسیس ای. کلی، 2 جلد (New Haven; London: Yale University Press, 1991) [ترجمه ای از Quodlibeta
• Septem.
• پل اسپاد، پنج متن در مورد مسئله قرون وسطایی جهانی ها: پورفیری، بوتیوس، آبلارد، دونس اسکاتوس، اوکام (ایندیاناپولیس، ایندیانا: هاکت، 1994). این جلد شامل پنج سؤال در مورد کلیات است که از Ordinatio، تمایز 2، سؤالات 4-8
او مشتق شده است.

آثار الهیات

• De sacramento altaris ویلیام اکهام، ترجمه تی. بروس برچ (برلینگتون، آیووا: هیئت ادبی لوتری، 1930). این ترجمه شامل رساله کمیت و درباره بدن مسیح است.

آثار سیاسی

• An princeps pro suo uccursu, scilicet guerrae, possit recipere bona ecclesiarum, etiam invito papa ترجمه کری جی. ویلیام پاگولا و ویلیام اوکام (تمپ، آریزونا: مرکز مطالعات قرون وسطی و رنسانس آریزونا، 2002).
• ترجمه ای از اثر نود روز ویلیام اوکام، ترجمه جان کیلکلن و جان اسکات (لویستون، نیویورک: E. Mellen Press، 2001). این اثر ترجمه ای از Opus nonaginta dierum است.
• Tractatus de principiis theologiae، ترجمه شده در مجموعه ای از آموزه های اوکام: ترجمه ای از Tractatus de principiis دیویس (سنت بوناونچر، نیویورک: موسسه فرانسیسکن، دانشگاه سنت بوناونچر، 1998).
• درباره قدرت امپراتورها و پاپ ها، ترجمه آنابل اس. برت (بریستول، 1998).
• ریگا وود، اوکهام در مورد فضیلت‌ها (وست لافایت، ایندیانا: انتشارات دانشگاه پردو، 1997). این جلد دارای ترجمه ای از در ارتباط با فضایل است.
• نامه ای به فریرز خردسال، و نوشته های دیگر، ترجمه جان کیلکلن (کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج، 1995). این مجموعه دارای ترجمه Epistola ad Fratres Minores است.
• گفتمان کوتاهی درباره دولت ظالم، ترجمه جان کیلکلن (کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج، 1992). این نشریه ترجمه ای از Breviloquium de principatu tyrannico را ارائه می دهد.
• ویلیام اوکام، [سوال اول] هشت سوال در مورد قدرت پاپ، ترجمه جاناتان رابینسون.

در ادبیات داستانی

ویلیام اوکام الهام بخش خلق ویلیام باسکرویل، شخصیت اصلی رمان نام گل سرخ اومبرتو اکو بود. او همچنین در La Abadía del Crimen (The Abbey of Crime) که یک بازی ویدیویی اقتباس شده از رمان فوق الذکر است، نقش اصلی را ایفا می کند.

در فیلم Star Trek VI: The Undiscovered Country، اسپاک ادعا می کند که یکی از اجدادش با فرمولاسیون Ocam

رازوک نسبت داده شده است.

گابریل بیل

• گابریل بیل
• فیلوتئوس بونر
• فهرست دانشمندان روحانی کاتولیک
• فهرست فیلسوفان مکتبی
• ارنست ادیسون مودی
• جبر اوکام
• مدرسه فرانسیسکن آکسفورد
• بر اساس قانون بالاتر حکم کنید
• ترمینیسم

یادداشت ها

مراجع

آدامز، مرلین (1987). ویلیام اوکهام. نوتردام: انتشارات دانشگاه نوتردام. شابک 0-268-01940-1.

• آدامز، مرلین (1987). ویلیام اوکام. نوتردام: انتشارات دانشگاه نوتردام. ISBN 0-268-01940-1.Beckmann, Jan (1992). Ockham-Bibliographie, 1900–1990. هامبورگ: F. Meiner Verlag. ISBN 978-3-7873-1103-3-1103-3 class="citation book cs1" title="ctx_ver=Z39.88-2004&rft_val_fmt=info%3Aofi%2Ffmt%3Akev%3Amtx%3Abook&rft. genre=book&rft.btitle=Ockham-Bibliographie%2C+1900%E2%80%931990&rft.place=Hambur g&rft.pub=F.+Meiner+Verlag&rft.date=1992&rft.isbn=978-3-7873-1103-3&rft .aulast=بکمن&rft.aufirst=ژان𝔯_id=info%3Asid%2Fen.
• Keele, Rondo (2010). اوکهام توضیح داد: از تیغ تا شورش. شیکاگو و لا سال، ایلینوی: دادگاه باز. ISBN 978-08126-965-09 .کنیش، جورج (1996). اوکامیسم سیاسی. وینیپگ: شورای جوامع دانش آموخته WCU. ISBN 978-1-896637-00-6.Labellarte، Alberto (2015). منطق، دانش، و فلسفه طبیعت در ویلیام اوکام. Roma: Gruppo Albatros Il Filo. ISBN 978-88-567-7421>"s class="citation journal cs1" title="ctx_ver=Z39.88-2004&rft_val_fmt=info%3Aofi%2Ffmt%3Akev%3Amtx%3Abook&rft.genre=boo k&rft.btitle=Logica%2C+conoscenza+e+filosofia+della+natura+in+Guglielmo+di+Ockham&rft.pla ce=Roma&rft.pub=Gruppo+Albatros+Il+Filo&rft.date=2015&rft.isbn=978-88-567-7421-4& rft.aulast=Labellarte&rft.aufirst=آلبرتو&rfr_id=info%3Asid%2Fen.
• Logica Universalis. 9 (2): 181–191. doi:10.1007/s11787-014-0114-4. S2CID 11132528.مک گرید، آرتور استفن (2002). اندیشه سیاسی ویلیام اوکهام.انتشارات دانشگاه کمبریج ISBN 978-0-521-52224-3.Panaccio، Claude (2004). Ockham on Concepts. Aldershot: Ashgate. ISBN 978-0-7546-3228-3.Pelletier، Jenny (2012). ویلیام اوکام در متافیزیک: علم هستی و خدا. لیدن: بریل. ISBN 978-9-0042-3015-6.رابینسون، جاناتان (2012). نظریه اولیه حقوق مالکیت در زمینه ویلیام از اوکهام. لیدن: بریل. ISBN 978-9-0042-4346-4346-4346-4346-0-0 class="citation book cs1" title="ctx_ver=Z39.88-2004&rft_val_fmt=info%3Aofi%2Ffmt%3Akev%3Amtx%3Abook&rft.genr e=book&rft.btitle=ویلیام+از+اوکهام%27+نظریه+اولیه+ملاک+حقوق+در+مطالب&r ft.place=Leiden&rft.pub=Brill&rft.date=2012&rft.isbn=978-9-0042-4346-0&rft. aulast=رابینسون&rft.aufirst=جاناتان&rfr_id=info%3Asid%2Fen.
• سوبر، الیوت (2015). تیغ های اوکام. کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج. ISBN 978-1-107-06849-0<2>بازیابی شده Spade، Paul (1999). همنشین کمبریج به اوکهام. کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج. ISBN 0-521-58244-X.وود، رگا (1997). اوکهام در مورد فضایل. انتشارات دانشگاه پردو.ISBN 978-1-55753-097-4.پل وینسنت اسپید منبعی در زمینه منطق و فلسفه قرون وسطی دارد.
  • منطق و فلسفه قرون وسطی، نگهداری شده توسط پل وینسنت اسپید
  • دایره المعارف فلسفه استنفورد دارای مدخلی در مورد "ویلیام اوکام" نوشته پل وینسنت اسپید، کلود پاناسیو و جنی پلتیه است.
  • یک مدخل در مورد ویلیام اوکام در دایره المعارف فلسفه اینترنتی موجود است.
  • بیوگرافی ویلیام اکهام توسط دانشگاه سنت اندروز، اسکاتلند ارائه شده است.
  • آکادمی بریتانیا، بریتانیا، ترجمه متنی و مطالعاتی از دیالوگ را ارائه می دهد.
  • منبعی که جزئیات هستی‌شناسی اسم‌گرای ویلیام اکهام را شرح می‌دهد، شامل یک کتاب‌شناسی مشروح است.
  • ریچارد اوتز و تری برکات "اسم گرایی قرون وسطایی و پرسش های ادبی: مطالعات برگزیده" را در Perspicuitas همکاری کردند.
  • کار 1918 ویلیام ام. توربرن، "افسانه تیغ اوکام" موجود است.
  • برنامه «در زمان ما» رادیو بی‌بی‌سی 4 بخشی از اوکام را به نمایش می‌گذارد.
  • کاتالوگ کتابخانه ملی آلمان حاوی ادبیاتی از ویلیام اوکهام است.
  • کتابخانه دیجیتال آلمانی (Deutsche Digitale Bibliothek) دسترسی به آثار ویلیام اوکهام و درباره آنها را فراهم می کند.
  • مدخل "Occam, Guillelmus" در Repertorium "منابع تاریخی قرون وسطی آلمان" یافت می‌شود (Geschichtsquellen des deutschen Mittelalters)-note"-" منبع title="ctx_ver=Z39.88-2004&rft_val_fmt=info%3Aofi%2Ffmt%3Akev%3Amtx%3Ajournal&rft.genre=unknown&rft.jtitle=Repertorium+ %22منابع+تاریخی+آلمانی+قرون++22+%28%3Cspan+عنوان%3D%22آلمانی+متن%22%3E%3Ci+lang%3D%22de%22%3EGeschicht squellen+des+deutschen+Mittelalters%3C%2Fi%3E%3C%2Fspan%3ECدسته%3AAمقالات+شامل+متن+آلمانی+زبان%29&rft.atitle=Occ am%2C+Guillelmus&rft_id=http%3A%2F%2Fde%2FrepPers_118633015.html&rfr_id=info%3Asid%2Fen.</span>.</li></ul>