Al-Khwarizmi

زندگی

جزئیات دقیق بیوگرافی در مورد الخوارزمی تا حد زیادی نامشخص است. ابن الندیم زادگاه خود را خوارزم می داند، منطقه ای که گمان زیادی بر این است که او از آن سرچشمه گرفته است. او از نژاد پارسی بود. نام او به خودی خود به معنای «از خوارزم» است، منطقه ای که از لحاظ تاریخی بخشی از ایران بزرگ است و در حال حاضر بخش هایی از ترکمنستان و ازبکستان را در بر می گیرد. با وجود میراث فارسی، همه رساله های علمی او منحصراً به زبان عربی سروده شده است.

Al-Tabari recorded his full name as Muḥammad ibn Musá al-Khwārizmī al-Majūsī al-Quṭrubbullī (محمد بن موسى الخوارزميّ المجوسـيّ القطربّـليّ). نام القطربولی به طور بالقوه نشان می دهد که منشاء آن از قطببول (قطربول)، محلی واقع در نزدیکی بغداد است. با این حال، این ادعا توسط رشدی راشد مورد اعتراض قرار می گیرد که می گوید:

نیازی به کارشناس آن دوره یا فیلولوژیست نیست تا ببیند که نقل دوم طبری باید «محمد بن موسی الخوارزمی و المجوسی القطربولی» (الکتروبولی و المیزحو دو نفر است) باشد. القطربولی) که بین او حرف وا [عربی 'و' برای حرف ربط "و"] در نسخه اولیه حذف شده است. اگر یک سری اشتباهات در مورد شخصیت خوارزمی و گاه حتی ریشه های دانش او صورت نمی گرفت، این نکته خالی از لطف نیست. اخیرا جی.جی. تومر... با اعتماد به نفسی ساده لوحانه یک خیال پردازی کامل را بر روی خطا ساخت که نمی توان آن را انکار کرد که باعث سرگرم کردن خواننده می شود.

برعکس، دیوید ای کینگ، نصبه الخوارزمی را به قطببول تأیید می کند و توضیح می دهد که نام «الخوارزمی القطربولی» از تولد او در نزدیکی بغداد به وجود آمده است.

لقب دیگری که طبری به او داده است، "المجوسی"، نشان می دهد که او به دین زرتشتی باستان پایبند بوده است. چنین تبعیتی برای یک فرد ایرانی تبار در آن دوران قابل قبول بود. با این حال، پیشگفتار مؤمنانه جبر خوارزمی، پایبندی او به اسلام ارتدکس را نشان می دهد. در نتیجه، لقب الطبری احتمالاً نشان می‌دهد که اجداد او و احتمالاً خود الخوارزمی در اوایل زندگی‌اش آیین زرتشتی داشتند.

ابن الندیم الفهرست حاوی شرح مختصری از زندگینامه خوارزمی، به همراه فهرستی از آثار ادبی او است. خوارزمی اکثریت آثار علمی خود را بین سالهای 813 و 833 پس از میلاد تولید کرد. پس از فتح ایران توسط مسلمانان، بغداد به عنوان یک مرکز برجسته برای تحقیقات علمی و تجارت ظاهر شد. تقریباً در سال 820 پس از میلاد، به عنوان منجم و رئیس کتابدار بیت الحکمه، مؤسسه ای که توسط خلیفه عباسی المأمون تأسیس شد، منصوب شد. الخوارزمی در علوم و ریاضیات مختلف، به ویژه در ترجمه نسخه‌های خطی علمی یونانی و سانسکریت، تحصیل کرد. علاوه بر این، او به عنوان یک مورخ فعالیت می‌کرد که دانشمندانی مانند طبری و ابن ابی طاهر به نوشته‌های او اشاره می‌کنند.

در زمان سلطنت الواثق، او در اولین سفارت از دو سفارت خزرها شرکت داشت. داگلاس مورتون دانلوپ این احتمال را مطرح می‌کند که محمد بن موسی خوارزمی با محمد بن موسی بن شاکر، که بزرگ‌ترین برادر در میان سه برادر بانو موسی بود، یکسان باشد.

مشارکت‌ها

مشارکت خوارزمی در ریاضیات، جغرافیا، نجوم و نقشه‌نگاری، زمینه پیشرفت در جبر و مثلثات را فراهم کرد. چارچوب روشمند او برای حل معادلات خطی و درجه دوم باعث ایجاد رشته جبر شد، اصطلاحی که از عنوان اثر اصلی او در این زمینه، الجبر نشات می‌گیرد. سیستم اعداد هندو-عربی در سراسر خاورمیانه و اروپا. کلمه "الگوریتم" پس از ترجمه آن به لاتین در قرن دوازدهم به عنوان Algoritmi de numero Indorum (خوارزمی در مورد هنر حسابرسی هندو)، در جهان غرب شناخته شد.

عناصر کار او بر اساس سیستم‌های نجومی ایرانی و بابلی، سنت‌های نجومی یونانی و ریاضیات هندی پایه‌گذاری شد. اصول.

الخوارزمی داده های جغرافیایی بطلمیوس را برای آفریقا و خاورمیانه نظام مند و اصلاح کرد. یک اثر مهم، کتاب سوره الارض ("تصویر زمین"، که به عنوان جغرافیا نیز ترجمه شده است)، مختصات جغرافیایی را ارائه می دهد که از جغرافیای بطلمیوس مشتق شده است، در عین حال ارزش های افزایش یافته ای را برای دریای مدیترانه، آسیا و آفریقا گنجانده است.

او رساله‌هایی درباره ابزارهای مکانیکی مانند اسطرلاب و ساعت آفتابی تألیف کرد. او در پروژه ای با هدف محاسبه محیط زمین و ایجاد نقشه جهانی برای خلیفه مأمون، سرپرستی تیمی متشکل از 70 جغرافیدان مشارکت داشت. انتشار آثار او در اروپا از طریق ترجمه های لاتین در طول قرن دوازدهم عمیقاً بر پیشرفت ریاضیات در سراسر قاره تأثیر گذاشت.

جبر

الجبر (کتاب جامع محاسبه از طریق تکمیل و تعادل، عربی: الکتاب المختصر في حساب الجبر والمقابلة ar المختصر فی حصاب الجبر والمقابله) یک رساله ریاضی است که در حدود سال ۸۲۰ پس از میلاد نوشته شده است. این کتاب که به دستور خلیفه مأمون تألیف شد، به عنوان یک راهنمای قابل دسترسی برای محاسبه عمل کرد، که شامل مثال‌ها و کاربردهای عملی متعدد مربوط به تجارت، نقشه‌برداری زمین، و ارث قانونی است. کلمه "جبر" از یکی از عملیات های اساسی شامل معادلات (al-jabr سرچشمه می گیرد، که به معنای "بازیابی" است، که نشان دهنده اضافه کردن مقداری به هر دو طرف متن دقیق در متن معادله یا حذف آن است. این اثر متعاقباً توسط رابرت چستر در سگویا در سال 1145 به لاتین Liber algebrae et almucabala ترجمه شد، بنابراین اصطلاح "جبر" و همچنین توسط جرارد از کرمونا به وجود آمد. یک نسخه خطی عربی منحصر به فرد در آکسفورد نگهداری می شود و توسط F. Rosen در سال 1831 ترجمه شد، در حالی که ترجمه لاتین آن در کمبریج وجود دارد.

این رساله توضیحی جامع در مورد تفکیک معادلات چند جمله ای تا درجه دوم ارائه می دهد. همچنین اصول بنیادی «کاهش» و «تعادل» را که به ترتیب شامل جابجایی عبارات در یک معادله و لغو عبارت‌های یکسان در طرف‌های مقابل می‌شود، توضیح داد.

روش خوارزمی برای حل معادلات خطی و درجه دوم شامل ساده‌سازی اولیه معادله شش معادله به یک معادله می‌شود. c نشان دهنده اعداد صحیح مثبت است.

• مربع ریشه های مساوی (ax² = bx)
• معادلاتی که مربع ها معادل یک مقدار عددی هستند (ax² = c).
• معادلاتی که در آنها ریشه ها معادل یک مقدار عددی هستند (bx = c).
• معادلاتی که مربع ها و ریشه ها معادل یک مقدار عددی هستند (ax² + bx = c).
• معادلاتی که مربع ها و یک مقدار عددی معادل ریشه هستند (ax² + c = bx).
• معادلاتی که در آنها ریشه ها و یک مقدار عددی معادل مربع هستند (bx + c = ax§67§).

این معادلات با نرمال کردن ضریب عبارت مربع و اعمال دو عملیات اساسی حل شد: al-jabr (عربی: الجبر، به معنی "ar">، "الجبر"" و "span">" al-muqābala ("تعادل"). Al-jabr شامل حذف عبارات منفی (واحد، ریشه و مربع) از یک معادله با افزودن یک مقدار مثبت معادل به هر دو طرف است. به عنوان مثال، عبارت x§1617§ = 40x − 4x§2223§ به 5x§2627§ = 40x ساده می شود. برعکس، al-moqābala روشی است که عبارت‌های مشابه را در همان سمت معادله تلفیق می‌کند. یک مثال کاهش x§3637§ + 14 = x + 5 به x§4243§ + 9 = x است.

بحث قبلی از نمادهای ریاضی معاصر برای توصیف انواع مسائل پرداخته شده در متن استفاده می کند. با این حال، در دوران خوارزمی، بسیاری از این بازنمایی نمادین توسعه نیافته بود و نیاز به بیان مسائل و راه حل های مربوط به آنها با استفاده از زبان طبیعی داشت. به عنوان مثال، یک مشکل به شرح زیر ارائه شده است (برگرفته از ترجمه 1831 "روزن"):

اگر یکی بگوید: "شما ده را به دو قسمت تقسیم می کنید: یکی را در خودش ضرب کنید، برابر با دیگری هشتاد و یک برابر می شود." محاسبه: شما می گویید ده چیز کمتر، ضرب در خودش، صد بعلاوه مربع منهای بیست چیز است و این برابر با هشتاد و یک چیز است. بیست چیز را از صد و یک مربع جدا کنید و به هشتاد و یک اضافه کنید. آنگاه صد بعلاوه یک مربع می شود که برابر با صد و یک ریشه است. ریشه ها را نصف کنید؛ قسمت پنجاه و نیم است. این را در خودش ضرب کن دو هزار و پانصد و پنجاه و ربع می شود. از این صد کم کن؛ مابقی دو هزار و چهارصد و پنجاه و ربع است. ریشه را از این استخراج کنید. چهل و نه و نیم است. این را از قسمت ریشه که پنجاه و نیم است کم کنید. یکی باقی می ماند و این یکی از دو قسمت است.

این روش با نمادهای ریاضی معاصر بیان می‌شود، که در آن x نشان‌دهنده "چیز" است (شيء، یا shayʾ) یا "ازطریق مراحل زیر":

${\displaystyle (10-x)^{2}=81x}$

${\displaystyle 100+x^{2}-20x=81x}$

${\displaystyle x^{2}+100=101x}$

با فرض اینکه ریشه های معادله x = p و x = q باشند، پس روابط زیر برقرار است: 24§ = 50 §3536§ §3738§ {\displaystyle {\tfrac {p+q}{2}}=50{\tfrac {1}{2}}} ، ${\displaystyle pq=100}$ و

70§ §7172§ − 100 = §8586§ §9091§ §92 {\displaystyle {\frac {p-q}{2}}={\sqrt {\left({\frac {p+q}{2}}\right)^{2}-pq}}={\sqrt {2550{\tfrac {1}{4}}-49-10} {1}{2}}}

در نتیجه، یک ریشه به صورت زیر تعیین می شود:

16§ §1718§ − 49 §3031§ §3233§ = §3940§ {\displaystyle x=50{\tfrac {1}{2}}-49{\tfrac {1}{2}}=1}

پژوهندگان متعددی از جمله ابوحنیفه دینواری، ابوکامل، ابومحمد العدلی، ابویوسف المصشیشی، عبدالحمید بن ترک، سند بن شرف، و ابن الصحل، الطوسی آثاری با عنوان کتاب الجبر والمقابلا تألیف کرده است.

سلیمان گندز الخوارزمی را به عنوان مولد و مولد خوارزمی معرفی می کند.

کمک های جبری خوارزمی اساس اساسی و عنصر اساسی رشته های علمی تلقی می شود. در معنای وسیع‌تر، الخوارزمی نسبت به دیوفانتوس ادعای قوی‌تری برای عنوان «پدر جبر» دارد، عمدتاً به این دلیل که خوارزمی به‌طور سیستماتیک جبر را در قالبی ابتدایی برای ارزش ذاتی آن ارائه می‌کند، در حالی که تمرکز دیوفانتوس عمدتاً بر نظریه اعداد بود.

ویکتور جی. کاتز بیشتر اظهار می دارد:

قدیمی‌ترین رساله جبر معتبری که باقی مانده است، اثر محمد بن موسی خوارزمی درباره الجبر و المقابله است که تقریباً در سال 825 میلادی در بغداد سروده شده است.

در MacTutor History of Mathematics Archive، جان جی. اوکانر و ادموند اف. رابرتسون مشاهده کردند:

یک پیشرفت اساسی در ریاضیات عربی احتمالاً در این دوره با مشارکت خوارزمی، به ویژه پیدایش جبر، سرچشمه گرفته است. اهمیت عمیق این مفهوم بدیع قابل اغراق نیست. این نشان دهنده انحراف رادیکال از پارادایم ریاضی عمدتا هندسی یونانی بود. جبر به عنوان یک چارچوب نظری یکپارچه پدیدار شد و امکان برخورد با اعداد گویا، اعداد غیرمنطقی و قدرهای هندسی را به عنوان "اشیای جبری" منسجم فراهم کرد. این نوآوری یک مسیر کاملاً جدید را برای توسعه ریاضی ایجاد کرد و دامنه مفهومی آن را فراتر از محدودیت‌های قبلی گسترش داد و پایه‌ای برای پیشرفت رشته‌ای آینده ایجاد کرد. علاوه بر این، ادغام اصول جبری کاربرد بی‌سابقه‌ای از ریاضیات را تسهیل کرد.

رشدی راشد و آنجلا آرمسترانگ می‌گویند:

متن اصلی خوارزمی نه تنها خود را از الواح بابلی باستان، بلکه از Arithmetica دیوفانتوس متمایز می کند. به جای ارائه یک سری مسائل برای تفکیک، توضیحی ارائه می دهد که با اصطلاحات اساسی شروع می شود، طراحی شده برای تولید تمام نمونه های اولیه قابل تصور برای معادلات، که متعاقباً به عنوان موضوع اصلی تحقیق ایجاد می شوند. علاوه بر این، مفهوم ذاتی معادله از ابتدا به صورت تعمیم یافته ظاهر می شود، نه صرفاً به عنوان یک محصول جانبی حل مسئله، بلکه به عنوان یک سازه خاص که مجموعه ای بی نهایت از چالش های ریاضی را تعریف می کند.

طبق گفته فلوریان کاجوری، یک تاریخ دان برجسته سوئیسی-آمریکایی، ماترماتیکی-آمریکایی. روش شناسی از روش ریاضیدانان هندی که فاقد قوانین مشابهی مانند بازیابی و کاهش بودند، متفاوت بود. کارل بی بویر بیشتر در مورد متمایز بودن و اهمیت مشارکت‌های جبری خوارزمی در مقایسه با براهماگوپتا ریاضی‌دان هندی توضیح داد:

درست است که کار خوارزمی از دو جنبه نشان‌دهنده قهقرایی از کار دیوفانتوس بود. اولاً، این در سطحی بسیار ابتدایی تر از آن چیزی است که در مسائل دیوفانتین یافت می شود، و ثانیاً، جبر خوارزمی کاملاً بلاغی است، بدون اینکه هیچ یک از ترکیباتی که در Arithmetica یونانی یا در آثار براهماگوپتا یافت نمی شود. اعداد زوج به جای نمادها با کلمات نوشته می شدند! بعید است که خوارزمی از کار دیوفانتوس اطلاع داشته باشد، اما باید حداقل با بخش های نجومی و محاسباتی برهماگوپتا آشنایی داشته باشد. با این حال، نه خوارزمی و نه دیگر دانشمندان عرب از اعداد همزمان یا منفی استفاده نکردند. با این وجود، الجبر به جبر ابتدایی امروزی نزدیک‌تر از آثار دیوفانتوس یا برهماگوپتا است، زیرا این کتاب به مسائل دشوار در تحلیل نامعین نمی‌پردازد، بلکه به توضیحی مستقیم و ابتدایی از حل معادلات، به‌ویژه حل معادلات درجه دو می‌پردازد. اعراب به طور کلی عاشق یک استدلال روشن خوب از مقدمه تا نتیجه، و همچنین سازماندهی منظم بودند - جنبه هایی که نه دیوفانتوس و نه هندوها در آن برتری نداشتند.

حساب

دومین مشارکت علمی تأثیرگذار الخوارزمی بر حساب متمرکز بود و منحصراً در ترجمه های لاتین باقی مانده است زیرا متون اصلی عربی دیگر موجود نیستند. نوشته های او شامل اثری با عنوان کتاب الحصاب الهندی ("کتاب محاسبات هندی") و احتمالاً یک متن اساسی تر، کتاب الجم والتفریق الحصاب الهندی ("افزودن و تفریق در هندی") بود. این رساله‌ها الگوریتم‌هایی را برای اعداد اعشاری (اعداد هندو-عربی) به تفصیل شرح می‌دهند که برای اجرا روی تخته گرد و غبار طراحی شده‌اند. این تخته که در عربی به تخت (لاتین: tabula) معروف است، با لایه نازکی از گرد و غبار یا ماسه پوشانده شده است، محاسبات را با اجازه می دهد تا ارقام با قلم نوشته شوند و متعاقباً به راحتی پاک یا اصلاح شوند. الگوریتم‌های خوارزمی نزدیک به سه قرن مورد استفاده باقی ماندند تا اینکه روش‌های العقلیدیسی جایگزین آنها شد، روشی که محاسبات با قلم و کاغذ را مجاز می‌ساخت.

به عنوان بخشی از هجوم دانش علمی عربی در قرن دوازدهم از طریق ترجمه‌ها، این متون انقلابی بودند. نام لاتینی شده خوارزمی، Algorismus، متعاقباً به ریشه ریشه‌شناسی واژه «الگوریتم» تبدیل شد، که بیانگر روشی برای محاسبه است. این رویکرد جدید به تدریج جایگزین روش‌های محاسباتی مبتنی بر چرتکه که قبلاً در اروپا رایج بود، شد.

چهار متن لاتین که به‌جای ترجمه‌های تحت اللفظی روش‌شناسی‌های خوارزمی، اقتباس‌هایی را نشان می‌دهند، حفظ شده‌اند:

• Dixit Algorizmi (منتشر شده در سال 1857 تحت عنوان Algoritmi de Numero Indorum)
• Liber Alchoarismi de Practica Arismetice
• Liber Ysagogarum Alchorismi
• Liber Pulveris

نسخه خطی Dixit Algorizmi ('Thus Speke Al-Khwarizmi')، که با این عبارت آغاز می شود، در کتابخانه دانشگاه کمبریج نگهداری می شود و معمولاً با عنوان انتشار آن در سال 1857، Algoritmi de Numero Indorum ارجاع داده می شود. این اثر به آدلارد باث نسبت داده می‌شود که در سال 1126 جداول نجومی را نیز ترجمه کرد و به‌طور بالقوه نزدیک‌ترین اثر بازمانده به نوشته‌های اصلی خوارزمی در نظر گرفته می‌شود.

نجوم

رساله نجومی مهم خوارزمی، زیج السندین (عربی: زیج السند به معنی جدول هندی، Siddhanta")، شامل تقریباً 37 فصل است که به محاسبات تقویمی و نجومی اختصاص داده شده است، همراه با 116 جدول حاوی اطلاعات تقویمی، نجومی و نجومی، از جمله جدول مقادیر سینوسی. این اثر اولین زیجهای متعدد عربی را نشان می‌دهد که بر اساس روش‌شناسی نجومی هندی، که در مجموع به عنوان سیندیند نامیده می‌شوند، استفاده شده است. اصطلاح "سندین" خود اقتباس زبانی از کلمه سانسکریت Siddhānta است که معمولاً به یک کتاب درسی نجومی اشاره می کند. قابل توجه است که حرکات متوسط ​​ارائه شده در جداول خوارزمی از «برهماسیدانتا تصحیح شده» (Brahmasphutasiddhanta) توسط برهماگوپتا سرچشمه می گیرد.

این رساله شامل جداول جامعی است که به جزئیات حرکات خورشید، ماه و پنج سیاره شناخته شده در آن دوران می پردازد. انتشار آن لحظه‌ای مهم در نجوم اسلامی بود، زیرا پیش از آن، منجمان مسلمان عمدتاً در رویکردی پژوهش‌محور و تمرکز بر ترجمه آثار موجود و جذب دانش تثبیت‌شده بودند.

اگرچه نسخه خطی اصلی عربی که در حدود س. 820 نوشته شده است، دیگر موجود نیست، نسخه‌ای از منجم اسپانیایی مسلمه المجریتی، که قدمت آن به تقریباً ج، ترجمه لاتین تا 0 سال گذشته حفظ شده است. احتمالاً توسط آدلارد از باث در 26 ژانویه 1126 انجام شده است. چهار نسخه خطی موجود از این ترجمه لاتین در حال حاضر در Bibliothèque publique (Chartre)، Bibliothèque Mazarine (پاریس)، Biblioteca Nacional (مادرید) و Bodleian Library (آکسفورد) نگهداری می شود.

مثلثات

الخوارزمی زیج السندین جداولی را برای توابع مثلثاتی سینوس و کسینوس گنجانده است. علاوه بر این، رساله‌ای درباره مثلثات کروی نیز به تألیف او نسبت داده شده است.

الخوارزمی جداول دقیقی برای مقادیر سینوس و کسینوس ایجاد کرد.

جغرافیا

سومین مشارکت علمی اصلی خوارزمی کتاب صوت الارض است (عربی: of the Description of the Earth")، که به‌طور جایگزین به‌عنوان جغرافیای او شناخته می‌شود، که در سال 833 تکمیل شد. این بازنگری گسترده در جغرافیای قرن دوم بطلمیوس، فهرستی جامع از 2402 مختصات برای شهرها و مکان‌های جغرافیایی مختلف را ارائه می‌کند که قبل از یک بخش مقدماتی کلی از

title="Arabic-language romanization">کتاب صورات الارض

الخوارزمی به طور قابل توجهی برآورد بیش از حد قابل توجه بطلمیوس از طول دریای مدیترانه را که از جزایر قناری تا سواحل شرقی آن را در بر می گیرد، اصلاح کرد. بطلمیوس به اشتباه این فاصله را 63 درجه طول جغرافیایی محاسبه کرده بود، در حالی که خوارزمی تخمین تقریباً دقیقی از حدود 50 درجه طول جغرافیایی ارائه کرد. علاوه بر این، او اقیانوس‌های اطلس و هند را به‌عنوان آب‌های گسترده و باز به تصویر می‌کشد، که در تضاد با تصویر بطلمیوس از آنها به‌عنوان دریاهای محصور در خشکی است. در نتیجه، نصف النهار اول خوارزمی، واقع در جزایر بخت، تقریباً 10 درجه شرقی از نصف النهار مورد قبول مارینوس و بطلمیوس قرار داشت. اکثریت روزنامه نگاران مسلمان قرون وسطایی متعاقباً به استفاده از نصف النهار اول خوارزمی ادامه دادند.

تقویم یهودی

الخوارزمی چندین رساله اضافی نوشته است، از جمله رساله‌ای درباره تقویم عبری، به‌ویژه با عنوان ریصالة فی استخراج تعریخ الیهحود (عربی:ة‌فيار"> إستخراج تأريخ اليهود، «استخراج دوران يهود»). این کار چرخه Metonic، یک دوره 19 ساله بین‌المللی را روشن می‌کند، و اصولی را برای تعیین روز هفته که در آن اولین روز از ماه Tishrei رخ می‌دهد، تشریح می‌کند. علاوه بر این، تفاوت زمانی بین Anno Mundi (سال یهودی) و عصر سلوکی را محاسبه می‌کند و روش‌هایی را برای تعیین طول‌های متوسط ​​خورشید و ماه با استفاده از تقویم عبری ارائه می‌کند. محتوای مشابهی نیز در مشارکت های علمی البیرونی و میمونید وجود دارد.

سایر مشارکت های علمی

فهرست جامع ادبیات عرب ابن الندیم، الفهرست، ارجاعات (عربی: کتاب التأریخ)، وقایع نگاری تاریخی. اگرچه هیچ نسخه خطی اصلی از این اثر باقی نمانده است، طبق گزارش ها، نسخه ای از آن در نصیبین در قرن یازدهم توسط مار الیاس بار شینایا، اسقف متروپولیتن کشف شد. وقایع نگاری خود الیاس شامل گزیده‌هایی از متن خوارزمی است که وقایع «رحلت پیامبر» را تا سال 169 هجری پوشش می‌دهد، در این زمان روایت الیاس ناقص می‌شود.

تعداد زیادی از دست‌نوشته‌های عربی موجود در مجموعه‌هایی در برلین، استانبول، استانبول، تاشکند، و پاریس به‌احتمال‌زیاد دارای محتوای اضافی هستند. منسوب به خوارزمی. قابل ذکر است که نسخه خطی استانبول شامل رساله ای درباره ساعت های آفتابی است. فهرست به طور خاص این اثر را کتاب الرخامه(t) (عربی: کتاب الرخامة-ال.Khāw>) نسبت می دهد. سایر مقالات علمی، مانند مقاله‌ای که روش‌شناسی تعیین قبله (جهت مکه) را شرح می‌دهد، به موضوعاتی در نجوم کروی می‌پردازد.

توجه ویژه برای دو متن خاص ضروری است: یکی در مورد «عرض صبحگاهی» () و دیگری که به تعیین آزیموت از موقعیتی مرتفع می پردازد (معرفات السمت من قبله الارتیفة). بعلاوه، خوارزمی دو جلد مجزا را که به استفاده و ساخت اسطرلاب اختصاص داده شده است، تألیف کرده است.

تجلیل و قدردانی

• دهانه خوارزمی، واقع در سمت دور ماه، به افتخار او نامگذاری شده است.
• سیارک 13498 Al Chwarizmi، یک سیارک کمربند اصلی، در 6 اوت 1986 توسط E. W. Elst و V. G. Ivanova در اسمولیان کشف شد.
• سیارک 11156 الخوارزمی، همچنین یک سیارک کمربند اصلی، در 31 دسامبر 1997 توسط P. G. Comba در پرسکات کشف شد.

یادداشت ها

مراجع

منابع

• قدیمی ترین نسخه خطی شناخته شده کتاب سوره الارض در کتابخانه ملی استراسبورگ قرار دارد.
• اولین نسخه خطی کتاب سوره الارض در کتابخانه ملی استراسبورگ