Gregor Mendel

گرگور یوهان مندل (; آلمانی: [ˈmɛndl̩]؛ چکی: Řehoř Jan Mendel؛ ۲۰ ژوئیه ۱۸۲۲ – ۶ ژانویه ۱۸۸۴) یک دانشمند اتریشی بود که به عنوان زیست شناس، هواشناس، آگوستین آبوتوماتیک، توماس افریماتیک، در آبان‌شناسی آگوستین فعالیت می‌کرد. برنو (برون)، در منطقه مارگرویا موراویا. مندل که در یک خانواده آلمانی زبان در منطقه سیلزی در امپراتوری اتریش (جمهوری چک کنونی) متولد شد، پس از مرگ به عنوان مولد ژنتیک مدرن شناخته شد. در حالی که کشاورزان برای هزاران سال فهمیده بودند که تلاقی انتخابی می‌تواند ویژگی‌های مطلوب خاصی را در گیاهان و حیوانات افزایش دهد، آزمایش‌های مندل برای گیاه نخود، که از سال 1856 تا 1863 انجام شد، چندین اصل اساسی وراثت را که اکنون به عنوان قوانین وراثت مندلی مدون شده‌اند، روشن کرد.

گرگور یوهان مندل (; آلمانی: [ˈmɛndl̩]؛ چک: Řehoř یان مندل؛ 20 ژوئیه 6 – 182 ژوئیه 182 یک متخصص اتریشی بود. هواشناس، ریاضیدان، راهب آگوستینیان و راهب ابی سنت توماس در برنو (برون)، مارگرویای موراویا. مندل در یک خانواده آلمانی زبان در بخش سیلزی امپراتوری اتریش (جمهوری چک امروزی) به دنیا آمد و پس از مرگ به عنوان بنیانگذار علم مدرن ژنتیک به رسمیت شناخته شد. اگرچه کشاورزان برای هزاران سال می دانستند که تلاقی حیوانات و گیاهان می تواند به نفع برخی از صفات مطلوب باشد، آزمایش های گیاه نخود مندل که بین سال های 1856 و 1863 انجام شد، بسیاری از قوانین وراثت را ایجاد کرد که اکنون به عنوان قوانین وراثت مندلی از آنها یاد می شود. رنگدانه غلاف ها، پیکربندی و رنگ دانه ها و قرارگیری و رنگ گل ها. مندل با نشان دادن رنگ دانه نشان داد که هیبریداسیون یک نخود زرد مولد واقعی با یک نخود سبز واقعی به طور مداوم فرزندانی تولید می کند که دانه های زرد تولید می کنند. با این وجود، در نسل بعدی، نخود سبز با نسبت دقیق 1:3 نسبت به نخود زرد دوباره ظاهر شد. مندل برای روشن کردن این پدیده مشاهده شده، نامگذاری "غیرطلب" و "غالب" را برای دسته بندی صفات خاص معرفی کرد. در مثال فوق، صفت سبز که در نسل اول فرزندی وجود نداشت، به عنوان مغلوب طبقه بندی می شود، در حالی که صفت زرد غالب است. یافته‌های او که در سال 1866 منتشر شد، تأثیر مکانیکی «عوامل» نامرئی - که در حال حاضر ژن‌ها نامیده می‌شوند - را در تعیین قابل پیش‌بینی ویژگی‌های یک موجود زنده نشان داد. شناسایی دقیق این ژن ها یک تلاش طولانی بود که در سال 2025 با کشف سه ژن نهایی از هفت ژن مندلی در ژنوم نخود به اوج خود رسید.

اهمیت اساسی مشارکت های مندل تا ظهور قرن بیستم ناشناخته باقی ماند، زمانی که قوانین اولیه او بیش از سه دهه به طور مستقل به تصویب عمومی رسید. دوباره کشف شد. در سال 1900، اریش فون تچرماک، هوگو دو وریس و کارل کورنز هر کدام به طور مستقل چندین مشاهدات تجربی مندل را تأیید کردند و بدین ترتیب عصر معاصر ژنتیک را آغاز کردند.

زندگی اولیه و تحصیل

گرگور مندل در خانواده‌ای آلمانی‌زبان در Heinzendorf bei Odrau، سیلزی، در داخل امپراتوری اتریش (در حال حاضر Hynčice، جمهوری چک) به دنیا آمد. او فرزندان آنتون و روزین (شویرتلیش) مندل بود که یک خواهر بزرگتر به نام ورونیکا و یک خواهر کوچکتر به نام ترزیا داشت. خانواده در مزرعه‌ای که حداقل 130 سال تحت مالکیت خانواده مندل بود، زندگی می‌کردند و کار می‌کردند. زادگاه در حال حاضر یک موزه اختصاصی است. مندل در طول سال های شکل گیری خود به باغبانی مشغول شد و به دنبال مطالعه زنبورداری بود. در جوانی، او در ژیمناستیک در تروپاو (به چکی: Opava) تحصیل کرد. یک دوره بیماری مستلزم یک وقفه چهار ماهه از برنامه درسی ورزشگاه او بود. بین سالهای 1840 و 1843، او تحصیلات خود را در فلسفه و فیزیک عملی و نظری در انستیتوی فلسفی دانشگاه اولوموک (آلمانی: Olmütz) دنبال کرد و دوباره به دلیل مشکلات سلامتی یک سال مرخصی گرفت. محدودیت های مالی چالش بزرگی برای تحصیل او ایجاد کرد و باعث شد خواهرش ترزیا جهیزیه خود را برای تحصیل او فراهم کند. متعاقباً، او در تربیت سه پسرش، که دو تن از آنها در نهایت پزشک شدند، مشارکت کرد.

تصمیم او برای ورود به زندگی رهبانی تا حدودی به دلیل فرصتی برای کسب تحصیلات بدون بار مالی شخصی بود. برای پسر یک کشاورز که از نظر اقتصادی دچار چالش شده بود، وجود رهبانی، همانطور که او بیان می کرد، "اضطراب همیشگی در مورد وسیله ای برای امرار معاش" را کاهش داد. او که در ابتدا یوهان مندل نام داشت، نام "گرگور" (Řehoř به زبان چکی) را پس از القای خود به نشان سنت آگوستین برگزید.

حرفه تحصیلی

پس از ثبت نام مندل در دانشکده فلسفه، دپارتمان تاریخ طبیعی و کشاورزی تحت رهبری یوهان کارل نستلر، محققی که به دلیل تحقیقات گسترده اش در مورد ویژگی های ارثی گیاهان و حیوانات، به ویژه گوسفند، مشهور است، قرار گرفت. مندل به دنبال مشاوره مربی فیزیک خود، فردریش فرانتس، به صومعه سنت توماس آگوستین در برنو پیوست و شکل گیری خود را به عنوان یک روحانی کاتولیک آغاز کرد. مندل در ابتدا به عنوان یک معلم موقت دبیرستان خدمت می کرد. در سال 1850، او جزء شفاهی، بخش نهایی یک امتحان سه قسمتی را که برای گواهینامه معلم دبیرستان لازم بود، قبول نکرد. متعاقباً، در سال 1851، ابوت سیریل فرانتیشک ناپ از ثبت نام مندل در دانشگاه وین حمایت کرد و پیگیری برنامه درسی آکادمیک ساختارمندتر او را تسهیل کرد. کریستین داپلر در طول تحصیل در وین به عنوان استاد فیزیک خود خدمت کرد. مندل در سال 1853 به جامعه رهبانی خود بازگشت و نقش معلمی را در درجه اول در فیزیک بر عهده گرفت. در سال 1854، او با الکساندر زاوادزکی، که تشویقی برای تلاش های تحقیقاتی او در برنو بود، روبرو شد. تلاش دیگری برای واجد شرایط شدن به عنوان یک معلم معتبر در سال 1856 نیز در طول امتحان شفاهی به شکست منجر شد. در طول تابستان 1862، مندل در یک تور سازماندهی شده به پاریس و لندن شرکت کرد و در آنجا نمایشگاه بین المللی و مکان های علمی مهم را بررسی کرد. این سفر به طور بالقوه بر مرحله پایانی مطالعات هیبریداسیون او تأثیر گذاشت. در سال 1867، او جانشین ناپ به عنوان راهبایی صومعه شد.

پس از ارتقاء او به عنوان راهبایی در سال 1868، فعالیت‌های علمی مندل عمدتاً به دلیل وظایف اداری گسترده‌ای که به عهده داشت، به ویژه به دلیل اختلاف طولانی مدت با تلاش‌های مالیاتی خاص دولت مدنی، متوقف شد. مندل در 6 ژانویه 1884 در برنو در سن 61 سالگی بر اثر نفریت مزمن درگذشت. لئوش یاناچک آهنگساز سرشناس چک در مراسم تشییع جنازه خود روی ارگ اجرا کرد. متعاقب مرگ مندل، ابی جانشین، تمام اسناد مجموعه شخصی مندل را سوزاند، که ظاهراً به معنای پایان اختلافات مالیاتی است. نبش قبر بقایای مندل در سال 2021 داده های فیزیولوژیک خاصی از جمله قد بدن او را که 168 سانتی متر (66 اینچ) اندازه گیری شد، ارائه کرد. تجزیه و تحلیل ژنوم او نشان دهنده استعداد ژنتیکی برای شرایط قلبی بود.

مشارکت‌ها

آزمایش‌هایی در مورد هیبریداسیون گیاهان

گرگور مندل، که به طور گسترده به عنوان "پدر ژنتیک مدرن" شناخته می شود، برای بررسی تنوع گیاهی در باغ آزمایشی 2 هکتاری (4.9 هکتاری) صومعه خود انتخاب شد. الکساندر زاوادزکی در طراحی آزمایشی کمک کرد، اگرچه ابوت ناپ، مافوق مندل، بنا بر گزارش ها، تلاش کرد تا او را منصرف کند، و خاطرنشان کرد که اسقف شجره نامه های دقیق نخود فرنگی را سرگرم کننده می دانست.

پس از تحقیقات اولیه مربوط به گیاهان نخود، مندل بر روی بررسی هفت نکته مستقل تمرکز کرد: شکل، رنگ گل، رنگ پوشش دانه، شکل غلاف، رنگ غلاف نارس، محل گل و ارتفاع بوته. تمرکز اولیه او روی شکل دانه بود که به صورت زاویه ای یا گرد ظاهر می شد. از سال 1856 تا 1863، مندل تقریباً 28000 گیاه، عمدتاً گیاهان نخودی (Pisum sativum) را کشت و تجزیه و تحلیل کرد. این تحقیقات گسترده نشان داد که وقتی واریته‌های مولد واقعی گرده‌افشانی می‌شوند (به عنوان مثال، گیاهان بلند بارور شده توسط گیاهان کوتاه‌قد)، نسل دوم نسبت فنوتیپی را نشان می‌دهد که در آن یک گیاه از هر چهار گیاه نخود دارای صفات اصیل مغلوب، دو نفر از چهار گیاه هیبرید و یکی از چهار گیاه دارای ویژگی‌های dobromin می‌باشند. این آزمایشات در دو تعمیم اساسی به اوج خود رسید: قانون تفکیک و قانون طبقه بندی مستقل، که متعاقباً به عنوان قوانین وراثت مندل شناخته شدند.

استقبال اولیه از اثر مندل

کشف مجدد اثر مندل

تقریبا چهل دانشمند در دو سخنرانی اصلی مندل شرکت کردند، اما آشکارا نتوانستند مفاهیم عمیق کار او را درک کنند. پس از آن، او مکاتباتی با کارل ناگلی، زیست شناس برجسته معاصر داشت، اما ناگلی به طور مشابه اهمیت اکتشافات مندل را تشخیص نداد. در حالی که مندل گاهاً در مورد تحقیقات خود ملاحظاتی داشت، اعتقاد او تزلزل ناپذیر نبود، زیرا طبق گزارشات به دوستش گوستاو فون نیسل گفت: "زمان من فرا خواهد رسید."

در طول زندگی مندل، اجماع بیولوژیکی غالب چنین فرض می‌کرد که همه ویژگی‌ها از طریق یک مکانیسم انتقال به طور متوسط منتقل می‌شوند (از طریق یک مکانیسم وراثت ترکیبی هستند). اکنون درک می شود که برای بسیاری از ویژگی ها کاربرد دارد). ژنتیک معاصر چنین رخدادهایی را به عملکرد تجمعی ژن‌های متعددی نسبت می‌دهد که اثرات کمی از خود نشان می‌دهند. تلاش چارلز داروین برای روشن کردن وراثت از طریق نظریه پانژنز ناموفق بود. اهمیت عمیق مشارکت های مندل تا اوایل قرن بیستم مورد تایید قرار نگرفت.

تا سال 1900، تحقیقات علمی بر ایجاد یک نظریه قوی از وراثت ناپیوسته، بر خلاف وراثت ترکیبی، با تکرار مستقل آزمایش‌های مندل توسط هوگو دو وریس و کارل کورنز، در کنار کشف مجدد نوشته‌ها و قوانین اساسی او به اوج خود رسید. هر دو دانشمند تقدم مندل را تشخیص دادند. به طور گسترده ای فرض می شود که دو وریز تنها پس از مواجهه با آثار مندل، یافته های تجربی خود را به طور کامل درک کرده است. در حالی که اریش فون تشرماک در ابتدا به کشف مجدد مشابهی نسبت داده شد، این انتساب اکنون به دلیل عدم درک آشکار اصول مندل تا حد زیادی بی اعتبار شده است. علیرغم کاهش علاقه بعدی دو وریز به مندلیسم، سایر زیست شناسان شروع به توسعه سیستماتیک ژنتیک مدرن به عنوان یک رشته علمی متمایز کردند. به طور قابل توجهی، این سه محقق، که هر یک نماینده ملتی متفاوت بودند، به طور مستقل کشف مجدد خود از کار اصلی مندل را طی یک دوره دو ماهه در طول بهار 1900 منتشر کردند.

یافته‌های تجربی مندل به سرعت تأیید شد و مفهوم پیوند ژنتیکی به سرعت روشن شد. جامعه بیولوژیکی به سرعت این نظریه را پذیرفت، نظریه ای که علیرغم محدودیت های اولیه در توضیح پدیده های متعدد، چارچوب ژنوتیپی را برای وراثت ارائه کرد. این دیدگاه ژنوتیپی به عنوان یک پیشرفت حیاتی نسبت به مطالعات قبلی وراثت، که عمدتاً از روش‌های فنوتیپی استفاده می‌کردند، تلقی می‌شد. یکی از حامیان اصلی این رویکردهای قبلی، مکتب بیومتریک بود که توسط کارل پیرسون و W. F. R. Weldon حمایت می شد، که به طور گسترده بر تجزیه و تحلیل های آماری تغییرات فنوتیپی متکی بود. مخالفت قابل توجهی با مکتب بیومتریک از سوی ویلیام بیتسون پدیدار شد، که در انتشار اولیه و حمایت از نظریه مندل نقش داشت (به ویژه، بیتسون اصطلاح "ژنتیک" و بسیاری از اصطلاحات اساسی این رشته را ابداع کرد). گفتمان فکری بین بیومتریست ها و مندلیان در دو دهه ابتدایی قرن بیستم بسیار پرشور بود. بیومتریست ها بر دقت آماری و ریاضی تاکید داشتند، در حالی که مندلیان بر بینش بیولوژیکی عمیق تری تاکید کرد. ژنتیک معاصر تأیید می کند که وراثت مندلی یک فرآیند ذاتاً بیولوژیکی را تشکیل می دهد، اگرچه اساس ژنتیکی کامل تمام صفات بررسی شده در آزمایشات مندل همچنان در دست بررسی است.

در نهایت، این دو رویکرد متمایز، به ویژه از طریق کار پیشگامانه R.A.19. به طور خاص سنتز ژنتیک مندلی با نظریه انتخاب طبیعی داروین در طول دهه‌های 1930 و 1940، در سنتز تکاملی مدرن به اوج خود رسید.

هم در اتحاد جماهیر شوروی و هم در جمهوری خلق چین، ژنتیک مندلی رسماً به نفع لامارک‌گرایی از طریق لایکتیسم رد شد. این سیاست منجر به حبس و حتی اعدام ژنتیک دانان مندلی شد و در کنار آن به قحطی های گسترده در هر دو کشور کمک کرد.

فنوتیپ ها

بررسی های تجربی اضافی

مندل همچنین آزمایش‌هایی را بر روی تاج شاهین (Hieracium) انجام داد، یک جنس از گیاهان که به دلیل تنوع قابل‌ملاحظه‌اش، در دوران او مورد توجه علمی قابل توجهی قرار گرفت. او متعاقبا گزارشی را منتشر کرد که جزئیات این تحقیقات را شرح می داد. با این وجود، نتایج مطالعات وراثتی مندل در علف شاهین به طور قابل توجهی با نتایج مشاهده شده در نخود تفاوت داشت. نسل اولیه تنوع قابل توجهی را نشان داد و بخش قابل توجهی از نتاج از نظر فنوتیپی با والدین مادری یکسان بودند. اگرچه او این یافته ها را در مکاتبه با کارل ناگلی مورد بحث قرار داد، اما مندل نتوانست توضیحی برای آنها ارائه دهد. تا اواخر قرن نوزدهم ماهیت آپومیکتیک بسیاری از گونه های علف شاهین که عمدتاً از طریق تولید بذر غیرجنسی تکثیر می شوند، مشخص شد.

شواهد نشان می دهد که مندل از حیوانات در صومعه نگهداری می کرد، به ویژه زنبورهای عسل را در کندوهای طراحی شده سفارشی پرورش می داد. متأسفانه، سوابق مستقیمی از تحقیقات او در رابطه با زنبور عسل، به جز اشاره مختصری در گزارش های انجمن زنبورداری موراویا، باقی نمانده است. مشخص است که او از انواع زنبورهای Cyprian و Carniolan استفاده می‌کرد که به طور قابل توجهی تهاجمی بودند. این تجاوز باعث عصبانیت قابل توجهی در بین سایر راهبان و بازدیدکنندگان صومعه شد و منجر به درخواست برای حذف آنها شد. برعکس، مندل علاقه شدیدی به زنبورهایش داشت و با محبت از آنها به عنوان «عزیزترین حیوانات کوچک من» یاد می‌کرد. با این حال، مندل خود هیچ سندی از این کار باقی نگذاشته است. یک افسانه مداوم نشان می دهد که مندل تمرکز تحقیقاتی خود را تنها پس از اینکه ابوت ناپ تشخیص داد که یک کشیش مجرد به دقت تکثیر جوندگان را مشاهده نمی کند، تمرکز تحقیقاتی خود را به گیاهان معطوف کرد. با این وجود، دانیل فیربنکس در گزارش زندگی‌نامه‌ای در سال 2022 ادعا کرد که نظارت شخصی ناپ بر پرورش گوسفند در املاک کشاورزی وسیع صومعه، چنین اظهارنظری را بسیار غیرممکن می‌کند.

مندل علاوه بر تحقیقات بیولوژیکی‌اش، مطالعاتی را در زمینه اخترشناسی، اخترشناسی و علم اخترشناسی من انجام داد. Society' در سال 1865. بخش قابل توجهی از تولیدات علمی منتشر شده او مربوط به موضوعات هواشناسی بود.

مندل همچنین گونه های گیاهی جدیدی را مستند کرد که به طور رسمی توسط نویسنده گیاه شناسی مخفف "Mendel" شناخته می شوند.

پارادوکس مندلی

در سال 1936، رونالد فیشر، آماردان برجسته و متخصص ژنتیک جمعیت، بازسازی آزمایش های مندل را انجام داد. تجزیه و تحلیل او از نتایج نسل F₂ (دومین فرزندی) نشان داد که نسبت‌های مشاهده شده فنوتیپ‌های غالب به مغلوب (مانند نخود زرد در مقابل سبز، یا گرد در مقابل نخود فرنگی چروکیده) به‌طور غیرقابل قبول و پیوسته بیش از حد دقیق بودند، که بیش از حد با 3:1 پیش‌بینی‌شده همسو بودند. فیشر ادعا کرد که «داده‌های اکثر آزمایش‌ها، اگر نه همه، جعل شده‌اند تا با انتظارات مندل مطابقت داشته باشند». او مشاهدات ادعایی مندل را «مزارکننده»، «تکان‌دهنده» و «پخته» توصیف کرد.

سایر دانشگاهیان با ارزیابی فیشر موافقند که مشاهدات گزارش‌شده مندل نزدیکی نگران‌کننده به انتظارات نظری او را نشان می‌دهد. به عنوان مثال، A. W. F. Edwards خاطرنشان کرد: "کسی می تواند قمارباز خوش شانس را تشویق کند؛ اما هنگامی که او دوباره خوش شانس باشد فردا و روز بعد و روز بعد، حق دارد کمی مشکوک شود." علاوه بر این، سه خط شواهد اضافی این ادعا را تأیید می‌کند که نتایج تجربی مندل بیش از حد کامل به نظر می‌رسد.

تحلیل فیشر پارادوکس مندلی را معرفی کرد، که فرض می‌کند داده‌های گزارش شده مندل از نظر آماری غیرمحتمل هستند و به نظر "بیش از حد خوب برای واقعی بودن" هستند. با وجود این، گزارش‌های تاریخی نشان می‌دهند که مندل بعید بود که درگیر فریب عمدی یا دستکاری ناخودآگاه مشاهداتش شده باشد. از آن زمان تاکنون محققان مختلف تلاش کرده‌اند تا این تناقض را حل کنند.

یکی از قطعنامه‌های پیشنهادی این اختلاف را به سوگیری تأیید نسبت می‌دهد. فیشر ادعا کرد که آزمایش‌های مندل «سوگیری قوی نسبت به توافق با انتظار[...] را نشان می‌دهد تا به نظریه مزیت شک و تردید بدهد». انتشاری در سال 2004 توسط J.W. پورتئوس بیشتر غیرقابل قبول بودن مشاهدات مندل را تأیید کرد. در حالی که برای توضیح یافته‌های مندل فرضیه‌ای مبنی بر گرده تتراد ارائه شد، تکرارهای تجربی بعدی نتوانستند نشان دهند که مدل تتراد-گرده هر گونه سوگیری مشاهده‌شده را توضیح می‌دهد.

یک رویکرد دیگر به پارادوکس مندل، تضاد بالقوه‌ای را بین الزام اخلاقی برای گزارش مشاهدات واقعی و درک غیرضروری علمی و غیر ضروری نشان می‌دهد. این فرضیه وجود دارد که مندل ممکن است تحت فشار قرار گرفته باشد "تا داده های خود را برای پاسخگویی به اعتراضات واقعی یا ترسناک سرمقاله ساده کند." این اقدام می تواند از نظر اخلاقی قابل دفاع باشد و در نتیجه تناقض را حل کند، با توجه به اینکه عدم انطباق ممکن است مانع پیشرفت علمی شود. علاوه بر این، مندل به عنوان یک مبتکر مبهم از پیشینه طبقه کارگر، مانند بسیاری دیگر، با چالش «شکستن پارادایم های شناختی و تعصبات اجتماعی» رایج در میان هم عصرانش مواجه شد. اگر دستیابی به چنین پیشرفتی «به بهترین شکل ممکن با حذف عمدی برخی از مشاهدات از گزارش او و تنظیم سایر مشاهدات برای خوشایندتر کردن آنها برای مخاطبانش حاصل شود، چنین اقداماتی می‌تواند بر اساس دلایل اخلاقی قابل توجیه باشد». روش شناسی تجربی مندل. آنها پیشنهاد می کنند که مندل به احتمال زیاد بیش از ده فرزند را ارزیابی کرده است و نتایج مشاهده شده با انتظارات نظری همسو هستند. نتیجه گیری آنها بیان می کند: "ادعای فیشر مبنی بر جعل عمدی را می توان در نهایت خاتمه داد، زیرا با تجزیه و تحلیل دقیق تر ثابت شده است که با شواهد قانع کننده تایید نشده است." در سال 2008، هارتل و فیربنکس، با همکاری آلن فرانکلین و AWF ادواردز، یک جلد گسترده نوشتند که در آن هیچ مدرکی از این ادعا که مندل نتایج خود را جعل کرده است، و نه اینکه فیشر عمداً به دنبال تضعیف مشارکت مندل بوده است، تأیید نمی کند. ارزیابی مجدد تحلیل آماری فیشر توسط این نویسندگان نیز مفهوم سوگیری تایید را در یافته های مندل رد می کند.

یادبود

کوه مندل، واقع در رشته کوه پاپاروآ نیوزلند، در سال 1970 توسط وزارت تحقیقات علمی و صنعتی به افتخار او نامگذاری شد. برای بزرگداشت 200 سالگی مندل، بقایای مندل نبش قبر شد و DNA او توالی یابی شد.

فهرست روحانیون-دانشمندان کاتولیک رومی

• فهرست دانشمندان-روحانی کاتولیک رومی
• موزه ژنتیک مندل
• ایستگاه قطبی مندل در قطب جنوب
• دانشگاه مندل در برنو
• خطای مندلی
• باغبان خدا، یک مستند ایتالیایی که زندگی و مشارکت های گرگور مندل را به تصویر می کشد.

مراجع

• آثار گرگور مندل از طریق پروژه گوتنبرگ در دسترس است.
• آثار گرگور مندل یا مربوط به آن از طریق آرشیو اینترنت قابل دسترسی است.
• آثار گرگور مندل در LibriVox (کتاب‌های صوتی با دامنه عمومی) .
• مدخل دایره المعارف کاتولیک 1913 با عنوان "مندل، مندلیسم."
• ابی آگوستینین سنت توماس در برنو، بایگانی شده در 22 نوامبر 2005.
• بیوگرافی، کتابشناسی، و دسترسی به منبع دیجیتال در آزمایشگاه مجازی موسسه تاریخ علم ماکس پلانک.
• بیوگرافی گرگور مندل.
• منابع دانشجویی GCSE.
• گرگور مندل (1822-1884).
• گرگور مندل: منابع اولیه.
• یوهان گرگور مندل: بررسی چرایی اکتشافات او به مدت 35 (72) سال نادیده گرفته شد (به آلمانی).
• طرح دانشگاه ماساریک برای بازسازی گلخانه مندل (از برنو نو).
• موزه ژنتیک مندل.
• مقاله اصلی مندل در ترجمه انگلیسی.
• ارث آنلاین مندل در انسان.
• یک تور عکاسی از صومعه سنت توماس در برنو، جمهوری چک.
• مجموعه مندل دانشگاه ویلانوا.