Blaise Pascal

بلز پاسکال (19 ژوئن 1623 - 19 اوت 1662) یک دانشمند برجسته فرانسوی بود که به دلیل مشارکت هایش به عنوان ریاضیدان، فیزیکدان، مخترع، فیلسوف و نویسنده کاتولیک شناخته شد.

بلز پاسکال (۱۹ ژوئن ۱۶۲۳ – ۱۹ اوت ۱۶۶۲) ریاضی‌دان، فیزیک‌دان، مخترع، فیلسوف و نویسنده کاتولیک فرانسوی بود.

که توسط پدرش، اتین پاسکال، یک باجگیر با استعداد در روئن، آموزش دیده بود. تلاش‌های ریاضی اولیه او بر هندسه تصویری متمرکز بود و به یک رساله مهم در مورد مقاطع مخروطی که در سن 16 سالگی نوشته شد به اوج خود رسید. در سال 1642، پاسکال کار پیشگامانه‌ای را روی ماشین‌های محاسباتی آغاز کرد که به عنوان ماشین‌حساب‌های پاسکال یا پاسکالین شناخته می‌شوند، و بدین ترتیب خود را به عنوان یکی از اولین مخترعان ماشین‌حساب مکانیکی معرفی کرد.

مشابه رنه دکارت معاصر، پاسکال خود را هم در علوم طبیعی و هم به عنوان یک متخصص علوم کاربردی متمایز کرد. او از روش علمی دفاع کرد و چندین یافته بحث برانگیز به دست آورد. مشارکت قابل توجه او در دینامیک سیالات شامل روشن کردن اصول فشار و خلاء از طریق تعمیم تحقیقات اوانجلیستا توریچلی بود. واحد SI برای فشار به افتخار پاسکال تعیین شده است. در سال 1647، با تکیه بر کارهای توریچلی و گالیله گالیله، پاسکال اظهارات چهره هایی مانند ارسطو و دکارت را به چالش کشید، آنها معتقد بودند که طبیعت ذاتاً در برابر خلاء مقاومت می کند.

پاسکال همچنین به دلیل ابداع حمل و نقل عمومی مدرن شناخته می شود، زیرا حمل و نقل عمومی مدرن را راه اندازی کرده بود. در سال 1662.

در سال 1646، پاسکال و خواهرش ژاکلین خود را با یانسنیسم، یک جنبش مذهبی کاتولیک مورد انتقاد مخالفان خود قرار دادند. پس از یک تجربه عمیق مذهبی در اواخر سال 1654، او شروع به تألیف متون تأثیرگذار فلسفی و کلامی کرد. دو اثر مشهور او، Lettres Provinciales و Pensées، از این دوران سرچشمه می گیرند. اولی به درگیری بین یانسنیست ها و یسوعی ها می پردازد. مورد دوم شامل شرط بندی پاسکال است که در اصل گفتمان در مورد ماشین نامیده می شود، که یک استدلال احتمالی باورانه برای اعتقاد به خدا ارائه می دهد. در همان سال رساله مهمی نیز در باب مثلث حسابی تألیف کرد. از سال 1658 تا 1659، او سیکلوئید و کاربرد آن در تعیین حجم جامدات را بررسی کرد. پاسکال پس از تحمل چندین سال بیماری، در سن 39 سالگی در پاریس درگذشت.

زندگی اولیه و آموزش

پاسکال که در کلرمون-فران، واقع در منطقه اوورن فرانسه در نزدیکی توده مرکزی به دنیا آمد، از دست دادن مادرش آنتوانت بگون را در سه سالگی تجربه کرد. پدرش، اتین پاسکال، ریاضیدان آماتور، به عنوان یک قاضی محلی خدمت می کرد و به "نجیب دو روب" تعلق داشت. پاسکال دو خواهر داشت: ژاکلین که کوچکتر بود و ژیلبرت که بزرگتر بود.

انتقال به پاریس

در سال 1631، پنج سال پس از درگذشت همسرش، اتین پاسکال با فرزندانش به پاریس نقل مکان کرد. خانواده به زودی لوئیز دلفالت را استخدام کردند، خدمتکاری که در نهایت بخشی جدایی ناپذیر از خانواده آنها شد. اتین که مجرد ماند، تصمیم گرفت شخصاً آموزش فرزندانش را به عهده بگیرد.

پاسکال جوان توانایی فکری قابل توجهی از خود نشان داد و استعداد استثنایی برای ریاضیات و علوم را نشان داد. اگرچه اتین در ابتدا سعی کرد پسرش را از تحصیل ریاضیات باز دارد، پاسکال در سن 12 سالگی به طور مستقل اولین سی و دو گزاره هندسی اقلیدس را با کشیدن نقاشی با زغال روی کف کاشی دوباره کشف کرد. در نتیجه، نسخه ای از عناصر اقلیدس در اختیار او قرار گرفت.

انشا درباره Conics

پاسکال علاقه خاصی به کار دسارگ در مورد مقاطع مخروطی پیدا کرد. پاسکال 16 ساله با اتخاذ روش شناسی دزارگ، رساله ای مختصر نوشت که به عنوان دلیلی بر مفهوم معروف به هگزاگرام عرفانی با عنوان Essai pour les coniques (مقاله در مورد مخروط ها) در نظر گرفته شده است. این کار، اولین مشارکت مهم ریاضی او، به پر مرسن در پاریس فرستاده شد و امروزه به عنوان قضیه پاسکال شناخته می شود. این قضیه فرض می‌کند که اگر یک شش ضلعی در یک دایره (یا مقطع مخروطی) محاط شود، سه نقطه تلاقی اضلاع مقابل آن خطی خواهند بود و خط پاسکال را تشکیل می‌دهند.

پیش‌نگاری کار پاسکال باعث شد که رنه دکارت در ابتدا معتقد باشد که توسط پدر پاسکال نوشته شده است. پس از تأیید مرسن مبنی بر اینکه این رساله در واقع آفرینش پسر است، دکارت پاسخ داد: «برای من عجیب نیست که او در مورد مخروط‌ها تظاهراتی مناسب‌تر از نمونه‌های باستانی ارائه کرده است» و افزود: «اما موارد دیگری مرتبط با این موضوع را می‌توان مطرح کرد که به ندرت برای یک کودک 16 ساله پیش می‌آید.

خروج از پاریس

در فرانسه قرن هفدهم، ادارات و مناصب عمومی مشمول خرید و فروش بودند. در سال 1631، اتین پاسکال نقش خود را به عنوان دومین رئیس Cour des Aides به مبلغ 65665 لیور واگذار کرد. این سرمایه در یک اوراق قرضه دولتی سرمایه‌گذاری شد که در ابتدا درآمدی راحت و البته نه اسراف‌آمیز را تضمین کرد و خانواده پاسکال را قادر ساخت در پاریس اقامت کنند. با این حال، در سال 1638، کاردینال ریشلیو، که به دلیل جنگ سی ساله با مشکلات مالی روبرو بود، این اوراق قرضه دولتی را نکول کرد. در نتیجه، دارایی اتین پاسکال از حدود 66000 لیور به کمتر از 7300 لیور کاهش یافت.

اتین پاسکال، مانند بسیاری از معاصران، به دلیل مخالفتش با سیاست‌های مالی ریشلیو مجبور به ترک پاریس شد. او سه فرزندش را به همسایه‌اش، مادام سینکتوت، زیبایی مشهور با گذشته‌ای برجسته، سپرد که میزبان یکی از برجسته‌ترین سالن‌های روشنفکری فرانسه بود. عفو اتین تنها پس از بازی ستودنی ژاکلین در یک نمایش کودکانه با حضور ریشلیو به دست آمد. متعاقباً، اتین مورد پسند کاردینال قرار گرفت و در سال 1639، به عنوان کمیسر مالیات پادشاه در روئن، شهری که سوابق مالیاتی آن در پی ناآرامی‌های داخلی به هم ریخته بود، منصوب شد.

پاسکالین

در سال 1642، در سن 18 سالگی، پاسکال یک ماشین حساب مکانیکی به نام ماشین حساب پاسکال یا پاسکالین ساخت تا از محاسبات مالیاتی سخت و تکراری پدرش بکاهد، کاری که پاسکال جوان نیز در آن شرکت داشته است. از هشت پاسکالین باقیمانده، چهار نفر در موزه هنر و متریرز در پاریس نگهداری می‌شوند و دیگری در موزه زوینگر در درسدن، آلمان قرار دارد که دو دستگاه مکانیکی اصلی او را به نمایش می‌گذارد.

علی‌رغم اینکه این ماشین‌ها پیشگام‌هایی برای چهار قرن پیشرفت‌های مکانیکی و محاسباتی هستند. در مهندسی، پاسکالین موفقیت تجاری قابل توجهی به دست نیاورد. استفاده عملی از آن تا حدودی دست و پا گیر بود، اما هزینه گزاف آن احتمالاً عامل اصلی بود که آن را به وضعیت یک کالای لوکس و نماد ثروت برای نخبگان ثروتمند در سراسر فرانسه و اروپا تبدیل کرد. پاسکال ماشین‌حساب مکانیکی اولیه را در سال 1632 به کریستینا، ملکه سوئد ارائه کرد. در طول دهه‌ی بعد، پاسکال به طور مداوم طراحی خود را اصلاح کرد و ساخت تقریباً 50 ماشین را بر اساس مشخصات خود ذکر کرد که 20 واحد تمام شده در آن دوره ده ساله تکمیل شد.

ریاضیات

احتمال

در سال 1654، پاسکال به تحریک دوستش، شوالیه دو مره، با پیر دو فرما در مورد مسائل مربوط به قمار مکاتبه کرد، همکاری که منجر به پیدایش نظریه ریاضی احتمالات شد. یک چالش خاص شامل دو بازیکن بود که می‌خواستند یک بازی را زودتر از موعد به پایان برسانند و به طور عادلانه سهام را بر اساس احتمال برنده شدن هر بازیکن از آن مقطع تقسیم کنند. این گفتمان مفهوم ارزش مورد انتظار را معرفی کرد. جان راس می‌گوید: «تئوری احتمالات و اکتشافات پس از آن، نحوه توجه ما به عدم قطعیت، ریسک، تصمیم‌گیری و توانایی فرد و جامعه برای تأثیرگذاری بر روند رویدادهای آینده را تغییر داد». پاسکال در Pensées خود، از استدلال احتمالی، معروف به شرط پاسکال، برای عقلانی کردن اعتقاد به خدا و وجود فضیلت‌آمیز استفاده کرد. با وجود این، پاسکال و فرما علی‌رغم کمک‌های بنیادی قابل توجهی که در تئوری احتمالات داشتند، این رشته را به‌طور گسترده‌ای پیش نبردند. کریستیان هویگنز که از طریق مکاتبات خود در مورد این موضوع مطلع شد، اولین کتابی را که به احتمال اختصاص داده شده است، تألیف کرد. همکاران بعدی در توسعه این نظریه عبارتند از: آبراهام دو مویور و پیر سیمون لاپلاس. کار انجام شده توسط فرما و پاسکال در مورد محاسبات احتمالات، زمینه بسیار مهمی را برای فرمول لایب نیتس از حساب ایجاد کرد.

رساله در مورد مثلث حسابی

Traité du Triangle Arithmétique پاسکال، که در سال 1654 نوشته شد و پس از مرگ در سال 1665 منتشر شد، ترتیب جدولی عملی را برای ضرایب دوجمله ای شرح داد. او از آن به عنوان مثلث حسابی یاد کرد که امروزه به عنوان مثلث پاسکال شناخته می شود. ساختار مثلثی را نیز می توان به صورت زیر نشان داد:

پاسکال اعداد درون مثلث را به صورت بازگشتی تعریف کرد: با تعیین عدد در ردیف (m + 1)امین و (n + 1) ستون به عنوان t_mn، رابطه بازگشتی به این صورت است. t_mn = t_m−1،n + t_m،n−1، قابل استفاده برای و 2، ... n = 0، 1، 2، ... شرایط مرزی مشخص شده عبارتند از: t_m،−1 = 0 و t_-1،n = 0 برای m ,  , و  3 برای m , , ...,  1 n = 1، 2، 3، ... مقدار اولیه مولد t₀₀ = 1 است. پاسکال متعاقباً اثبات را ارائه کرد.

43§ ) ⋯ ( m + §5556§ ) n ( n − §7071§ ) ⋯ §7778§ . {\displaystyle t_{mn}={\frac {(m+n)(m+n-1)\cdots (m+1)}{n(n-1)\cdots 1}}.}

در همان نشریه، پاسکال اصل استقراء ریاضی را بیان کرد. در سال 1654، او هویت پاسکال را ایجاد کرد، که به مجموع قدرت های p-امین اعداد صحیح مثبت اولیه n، که در آن p از 0، 1، 2، ...، تا k مربوط می شود، مربوط می شود. تا حد زیادی تلاش های ریاضی خود را متوقف کند.

Cycloid

در سال 1658، پاسکال در طول دوره ای که از دندان درد رنج می برد، شروع به بررسی مشکلات مختلف در مورد سیکلوئید کرد. ناپدید شدن بعدی دندان درد او توسط او به عنوان نشانه ای الهی برای ادامه تحقیقاتش تفسیر شد. هشت روز بعد، او رساله‌اش را نهایی کرد و برای انتشار یافته‌هایش، یک مسابقه عمومی راه‌اندازی کرد.

پاسکال سه پرس و جو در مورد مرکز، مساحت و حجم سیکلوئید مطرح کرد و تصریح کرد که به برندگان جوایزی 20 و 40 دوبلون اسپانیایی تعلق می‌گیرد. پاسکال، ژیل دو روبروال و پیر دو کارکاوی به عنوان داور حضور داشتند و هیچ یک از دو مدخل (ارائه شده توسط جان والیس و آنتوان دو لالوور) رضایت بخش تلقی نشد. در حالی که مسابقه در حال انجام بود، کریستوفر رن یک مدرک پیشنهادی در مورد اصلاح منحنی سیکلوئید به پاسکال ارائه کرد. رابروال فوراً برای چندین سال دانش قبلی از این اثبات را تأیید کرد. والیس متعاقباً اثبات رن را با اعتبار لازم در کار خود Tractus Duo منتشر کرد و بدین ترتیب اولویت رن را برای نمایش اولیه منتشر شده تعیین کرد.

فیزیک

پاسکال در حوزه‌های مختلف فیزیک، به‌ویژه در زمینه‌های مکانیک سیالات و فشار، سهم قابل توجهی داشت. به یاد پیشرفت های علمی او، نام پاسکال واحد فشار SI را مشخص می کند و قانون پاسکال یک اصل اساسی هیدرواستاتیک را نشان می دهد. او یک تکرار اولیه از رولت و چرخ مربوط به آن را به عنوان بخشی از تلاش خود برای یک دستگاه حرکت دائمی ابداع کرد. علاوه بر این، صندلی های بلز پاسکال به دانشمندان برجسته بین المللی برای انجام تحقیقات در منطقه ایل دو فرانس اعطا می شود.

دینامیک سیالات

کار او در زمینه های هیدرودینامیک و هیدرواستاتیک بر اصول بنیادی سیالات هیدرولیک متمرکز بود. از جمله اختراعات او می توان به پرس هیدرولیک که از فشار هیدرولیک برای ضرب نیرو استفاده می کند و سرنگ اشاره کرد. او نشان داد که فشار هیدرواستاتیک به وزن سیال بستگی ندارد، بلکه به تفاوت ارتفاع بستگی دارد. این اصل ظاهراً با آزمایش او نشان داده شد که شامل یک لوله نازک بود که به یک بشکه پر از آب چسبانده شده بود و لوله متعاقباً تا ارتفاع طبقه سوم ساختمان پر می شد. این عمل منجر به نشت بشکه شد، رویدادی که اکنون به عنوان آزمایش بشکه پاسکال شناخته می شود.

خلاء

در سال 1647، پاسکال از آزمایش‌های اوانجلیستا توریچلی در مورد فشارسنج‌ها آگاه شد. پاسکال پس از تکرار آزمایشی که در آن یک لوله پر از جیوه به داخل حوضه ای از جیوه وارونه شد، نیروی نگهدارنده ستون جیوه و ترکیب فضای بالای آن را بررسی کرد. در این دوره، اجماع علمی غالب، از جمله دیدگاه رنه دکارت، وجود یک پلنوم - یک ماده نامرئی که تمام فضا را اشغال می‌کند - به جای خلاء مطرح می‌کرد که با اصل "طبیعت از خلاء نفرت دارد" محصور شد. این دیدگاه از این مفهوم ارسطویی سرچشمه می گیرد که تمام حرکت ها از حرکت یک جوهره دیگری ناشی می شود. علاوه بر این، عبور نور از لوله شیشه‌ای به عنوان مدرکی برای ماده‌ای مانند اتر تفسیر شد، به جای یک فضای خالی، که فضا را پر می‌کند.

پس از آزمایش‌های بیشتر در این زمینه، پاسکال Experiences nouvelles touchant le vide ("آزمایش‌های جدید با خلاء را در بر می‌گیرد. که این اصول عمومی به میزان متفاوتی از خلاء مربوط می‌شوند") را در 16 منتشر کرد. می تواند توسط فشار اتمسفر حفظ شود. همچنین استدلال هایی را ارائه کرد که از وجود خلاء بالای ستون مایع در یک لوله فشارسنج حمایت می کرد. این کار بنیادی توسط Récit de la grande expérience de l'équilibre des liqueurs ("گزارش آزمایش بزرگ در مورد تعادل در مایعات")، که در سال 1648 منتشر شد، جایگزین شد.

آزمایش اولیه در مورد فشار و ارتفاع اتمسفر

مفهوم خلاء توریسلی نشان داد که فشار اتمسفر با وزن یک ستون جیوه 30 اینچی مطابقت دارد. پاسکال این فرض را مطرح کرد که اگر هوا دارای وزن محدودی باشد، اتمسفر زمین لزوماً حداکثر ارتفاع مشخصی خواهد داشت. در نتیجه، او نتیجه گرفت که فشار هوا باید با افزایش ارتفاع کاهش یابد. علیرغم اینکه پاسکال در نزدیکی کوه 4790 فوتی (1460 متری) Puy de Dôme زندگی می کرد، سلامتی نامطمئن پاسکال مانع از آن شد که شخصاً این صعود را انجام دهد. بنابراین، در 19 سپتامبر 1648، به دنبال تشویق مداوم پاسکال، برادر شوهرش، فلورین پریر (شوهر خواهر بزرگ پاسکال، ژیلبرت)، تأیید آزمایشی حیاتی نظریه پاسکال را انجام داد. حساب مکتوب Périer جزئیات این رویداد را نشان می دهد:

شرایط آب و هوا شنبه گذشته نامشخص بود...[اما] تقریباً در ساعت پنج صبح آن روز... پوی دو دم نمایان شد... و تصمیم من را برای ادامه کار برانگیخت. چند تن از شهروندان برجسته کلرمون درخواست کرده بودند که صعود من را اعلام کنند... من خوشحالم که در این کار مهم شرکت آنها را داشتم...

...در ساعت هشت، در باغ های پدران مینیم، پایین ترین نقطه شهر، گرد هم آمدیم... در ابتدا، من 16 پوند کانتینر جیوه ای ریختم... طول، در یک انتها بسته شده و در انتهای دیگر باز است... که متعاقباً به داخل ظرف [جیوه] برگرداندم... مشاهده کردم که ستون جیوه در 26 اینچ ایستاده بود و 3+§34§⁄§56§ در سطح آزمایشی دو برابر بیشتر از این ظرف، خطوط جیوه ای در بالای کشتی قرار داشت... مکان...[و] به طور مداوم همان نتیجه را به دست آوردم...

یکی از لوله ها را به کشتی چسباندم، ارتفاع جیوه را مشخص کرد، و... از پدر چاستین، یک برادر کوچک... درخواست کردم تا برای هر گونه تغییرات روزانه نظارت کند... لوله دیگر و مقداری جیوه را برداشتم... من به قله Pumey-Fat-50-D0 بالا رفتم. صومعه در آنجا، پس از انجام آزمایش... مشاهده کردم که ستون جیوه به ارتفاع 23 اینچ و 2 خط رسیده است... آزمایش را با دقت پنج بار تکرار کردم... در مکان های مختلف قله... و به طور مداوم همان ارتفاع جیوه را ثبت کردم... در هر مورد...

در پاسخ به Étienne Noël، یکی از طرفداران نظریه پلنوم، پاسکال بیانیه ای را بیان کرد: "اصل علمی را منعکس می کند که بیانگر نادرستی است. اعتبار یک فرضیه، برای همسویی همه پدیده های مشاهده شده با آن کافی نیست، بلکه اگر نتیجه ای متناقض حتی با یک پدیده داشته باشد، برای اثبات نادرستی آن کافی است.

زندگی بزرگسالان: اعتقادات مذهبی، اعتقادات مذهبی، ادبیات و ادبیات

تبدیل مذهبی

در طول زمستان 1646، پدر 58 ساله پاسکال پس از لیز خوردن در خیابانی یخی در روئن، دچار شکستگی لگن شد. با توجه به سن او و اقدامات اولیه پزشکی قرن هفدهم، چنین آسیبی خطر قابل توجهی و بالقوه کشنده را به همراه داشت. خوشبختانه، روئن میزبان دو تن از گرانقدرترین پزشکان فرانسه، دسلاندس و د لا بوتلری بود که پاسکال بزرگ اصرار داشت که در آنجا حضور داشته باشند. این تصمیم عاقلانه بود، زیرا او بهبود یافت و توانایی راه رفتن خود را دوباره به دست آورد، اگرچه روند درمان و توانبخشی بیش از سه ماه به طول انجامید و در طی آن پزشکان مرتباً به بازدیدکنندگان می رفتند.

هر دو پزشک به یانسنیسم پایبند بودند، جنبشی الهیاتی که توسط ژان گیبرت تأسیس شد و از جریان اصلی دکترین کاتولیک فاصله داشت. این فرقه نسبتاً کوچک، در آن زمان، در جامعه کاتولیک فرانسه، طرفدار شکل سختگیرانه آگوستینیسم بود. بلز پاسکال مکرراً با پزشکان صحبت می کرد و به دنبال درمان موفقیت آمیز پدرش، آثاری از نویسندگان یانسنیست را از آنها به امانت گرفت. این دوره نشان‌دهنده «اولین تغییر دین» پاسکال بود و او را بر آن داشت تا در سال بعد شروع به نوشتن در مورد موضوعات الهیات کند.

پاسکال متعاقباً از این شور مذهبی اولیه جدا شد و وارد آنچه برخی از زندگی‌نامه‌نویسان «دوره دنیوی» او می‌نامند (1648-1654) شد. در سال 1651، پدرش درگذشت، و املاک خود را به پاسکال و خواهرش ژاکلین، که پاسکال به عنوان محافظ برای آنها خدمت کرد، وصیت کرد. ژاکلین به زودی اعلام کرد که قصد دارد در صومعه یانسنیست پورت-رویال به سمت پستولانت تبدیل شود. پاسکال عمیقاً مضطرب بود، نه به خاطر انتخاب روحی‌اش، بلکه به خاطر بیماری مداوم خود، و احساس نیاز متقابل به حضور او داشت.

یک درگیری مهم در خانواده پاسکال رخ داد. بلز از ژاکلین خواست تا در تصمیم خود تجدید نظر کند، اما او مصمم باقی ماند. دستورات او برای ماندن او به همان اندازه بی اثر بود. زیربنای این مشاجره ترس عمیق بلز از رها شدن بود، که با این واقعیت که ورود ژاکلین به پورت رویال مستلزم واگذاری ارث او بود، تشدید شد. با این وجود، عزم او تزلزل ناپذیر بود.

در اواخر اکتبر 1651، توافقی بین خواهر و برادر به دست آمد. ژاکلین بخشی از ارث خود را در ازای دریافت حقوق سالانه قابل توجهی به برادرش منتقل کرد. ژیلبرت قبلاً ارث خود را به عنوان مهریه دریافت کرده بود. در اوایل ژانویه، ژاکلین به پورت رویال رفت. ژیلبرت نقل می‌کند که در این روز، برادرش «بدون دیدن ژاکلین، که در سالن کوچک منتظر بود، با ناراحتی به اتاق‌هایش بازنشسته شد...» در اوایل ژوئن 1653، پس از آن‌چه که به نظر می‌رسید پیگیر ژاکلین بود، پاسکال رسماً کل ارث خواهرش را «به‌طور فزاینده‌ای» به مؤسسه‌ای به پورت رویال منتقل کرد. پاسکال 29 ساله در حالی که دو سوم دارایی پدرش از بین رفته است، خود را در فقر ملایمی دید.

برای مدتی، پاسکال سبک زندگی مجردی را در پیش گرفت. در سال 1654 در طول دیدارهایش با خواهرش در پورت رویال، او نسبت به مسائل دنیوی ابراز بیزاری کرد، اما از نظر روحی به خدا تمایلی نداشت.

یادبود

در شب 23 نوامبر 1654، بین ساعت 10:30 شب تا 12:30 صبح، پاسکال تجربه مذهبی عمیقی را تجربه کرد. او به سرعت این رویداد را در یادداشتی شخصی ثبت کرد و با «آتش، خدای ابراهیم، ​​خدای اسحاق، خدای یعقوب، نه فیلسوفان و دانشمندان...» شروع کرد و با نقل قولی از مزمور 119:16 پایان داد: «کلام تو را فراموش نخواهم کرد، آمین». طبق گزارش‌ها، پاسکال با دقت این سند را به کت خود می‌دوخت و با هر تغییر لباس آن را منتقل می‌کرد. این فقط به طور اتفاقی توسط یک خدمتکار پس از مرگ او کشف شد. این متن اکنون به عنوان یادبود شناخته می شود. روایتی که این تجربه را، همانطور که در یادبود شرح داده شده است، به یک تصادف کالسکه نسبت می دهد، توسط برخی از محققان مورد اعتراض قرار می گیرد. پاسکال در ژانویه 1655، با تقویت ایمان و عبادت مذهبی‌اش، یک عقب‌نشینی دو هفته‌ای در بزرگان دو صومعه پور-رویال انجام داد. در چهار سال بعد، او اغلب بین پورت رویال و پاریس سفر می‌کرد. بلافاصله پس از این تغییر دین بود که او شروع به نوشتن اثر ادبی مهم خود در مورد دین، نامه های استانی کرد.

ادبیات

در قلمرو ادبیات، پاسکال به عنوان نویسنده محوری دوره کلاسیک فرانسه مورد احترام است و در حال حاضر به عنوان یکی از برجسته ترین استادان نثر فرانسوی شناخته می شود. سیمور ایتون از او به عنوان «بزرگترین متفکر فرانسوی» یاد کرد. کاربرد متمایز او از طنز و شوخ طبعی به طور قابل توجهی بر جدل گرایان بعدی تأثیر گذاشت.

نامه های استانی

پاسکال انتقاد قابل‌توجهی از کسوئیستی را آغاز کرد، یک روش اخلاقی رایج که توسط روشنفکران کاتولیک در اوایل دوران مدرن، به‌ویژه توسط یسوعی‌ها و آنتونیو اسکوبار، از سال‌های 1656 تا 1657 به کار گرفته شد. او بدبینی را به عنوان شکلی پیچیده از استدلال که صرفاً برای عقلانی کردن سهل انگاری اخلاقی و تخلفات مختلف طراحی شده است، محکوم کرد. این سری از 18 نامه که بین سالهای 1656 و 1657 با نام مستعار لوئیس دو مونتالته صادر شد، خشم لوئی چهاردهم را برانگیخت، که متعاقباً دستور تخریب کتاب را با خرد کردن و سوزاندن در سال 1660 صادر کرد. بسته شدن افراد مرتبط با این مدرسه مجبور شدند تا یک گاو پاپ در سال 1656 را تأیید کنند که عقاید یانسن را بدعت گذار اعلام می کرد. نامه پایانی پاسکال در سال 1657 مستقیماً پاپ الکساندر هفتم را به چالش کشید، که علیرغم مخالفت عمومی، طبق گزارش‌ها تحت تأثیر استدلال‌های پاسکال قرار گرفت.

فراتر از تأثیر الهیات، نامه‌های استانی به عنوان یک سهم ادبی قابل توجه به تحسین گسترده دست یافتند. استفاده از طنز، تمسخر و طنز تند پاسکال در استدلال‌هایش، نامه‌ها را بسیار در دسترس عموم قرار داد و سبک‌های نثر نویسندگان بعدی فرانسوی، از جمله ولتر و ژان ژاک روسو را عمیقاً شکل داد.

در نامه‌های استانی، پاسکال به‌خاطر مکاتبات معروف خود به آن نامه‌ها ارائه کرد. کمبود وقت برای خلاصه او در نامه شانزدهم که توسط توماس ام کرای ترجمه شده است، اظهار داشت: "پدران بزرگوار، نامه های من این قدر متداول نبودند یا اینقدر از یکدیگر پیروی نمی کردند. زمان خواستن باید بهانه من برای هر دوی این ایرادات باشد. نامه حاضر نامه ای بسیار طولانی است، صرفاً به این دلیل که فرصتی نداشتم که آن را کوتاه تر کنم."

فلسفه

امیل فاگه پاسکال را "یکی از بزرگترین فیلسوفان فرانسوی" توصیف کرد. پاسکال به دوگانه گرایی و اصول علمی پایبند بود و با سنت فلسفی رنه دکارت همسو بود.

فلسفه دین

تمرکز فکری اولیه پاسکال، فلسفه دین بود، که باعث شد او فلسفه دکارت را "بی فایده و نامطمئن" توصیف کند. او در ادامه انتقاد خود را اینگونه بیان کرد: "من نمی توانم دکارت را ببخشم. او در تمام فلسفه اش کاملاً مایل بود که از خدا چشم پوشی کند، اما نمی توانست از این اجازه دهد که جهان را به حرکت درآورد؛ پس از آن دیگر به خدا نیازی نداشت."

پاسکال هر دوی اینها را رد کرد. در اینجا» و چارچوب معرفت‌شناختی متضاد تجربه‌گرایی، در عوض به نفع ایمان‌گرایی است. او مدعی شد که ذات خدا از وحی از طریق برهان جلوگیری می‌کند و بیان می‌کند که انسان‌ها «در تاریکی هستند و از خدا بیگانه هستند» زیرا «او خود را از علم آنها پنهان کرده است». الهیات پاسکالی از دیدگاه او سرچشمه می گیرد که بشریت، همانطور که وود بیان می کند، "در جهانی دوگانه متولد شده است که ما را به موضوعاتی دوگانه تبدیل می کند و بنابراین ما به راحتی می توانیم خدا را به طور مداوم طرد کنیم و خود را در مورد گناهکاری خود فریب دهیم."

Pensées

انسان فقط یک نی است، ضعیف ترین در طبیعت، اما او یک نی متفکر است.

مهم‌ترین مشارکت الهیاتی پاسکال، که پس از مرگش Pensées ("افکار") نامیده شد، به طور گسترده به عنوان یک شاهکار و اثر مهم در نثر فرانسوی شناخته می‌شود. Sainte-Beuve، با اظهار نظر در مورد یک بخش خاص (تفکر شماره 72)، آن را به عنوان یکی از نفیس ترین قسمت ها در زبان فرانسوی ستود. به طور مشابه، ویل دورانت Pensées را به عنوان "فصیح ترین کتاب در نثر فرانسوی" تحسین کرد.

A عذرخواهی'ها شامل کنار هم قرار دادن فلسفه های متضاد پیرونیسم و رواقی گری بود که به ترتیب توسط مونتن و اپکتتوس تجسم یافتند، با هدف القای چنان یأس و سرگشتگی عمیقی در کافر که در نهایت به سوی خدا روی آورند.

فلسفه ریاضیات

سهم مهم پاسکال در فلسفه ریاضیات در اثر او، De l'Esprit géométrique ("روح هندسی") خلاصه شده است. این متن در ابتدا به عنوان مقدمه ای برای یک کتاب درسی هندسه در نظر گرفته شده برای Petites écoles de Port-Royal مشهور ("مدارس کوچک پورت رویال") در نظر گرفته شد. با وجود تألیف اولیه، نسخه خطی بیش از یک قرن پس از مرگ او منتشر نشده باقی ماند. در این رساله، پاسکال روش شناسی کشف حقایق را مورد بررسی قرار داد و اظهار داشت که یک رویکرد ایده آل شامل پایه گذاری همه گزاره ها در حقایق معتبر قبلی است. همزمان، او ادعا کرد که چنین آرمانی دست نیافتنی است، زیرا حقایق ثابت ذاتاً مستلزم حمایت بیشتر از حقایق است، در نتیجه شناسایی نهایی اصول اولیه را منع می کند. در نتیجه، پاسکال اظهار داشت که روش هندسی، که شامل فرض برخی اصول و استنتاج گزاره‌های دیگر از آنهاست، کامل‌ترین روش ممکن را نشان می‌دهد. با این حال، او عدم قطعیت ذاتی در مورد صحت این اصول فرضی اساسی را تصدیق کرد.

در De l'Esprit géométrique، پاسکال تئوری جامعی از تعریف را بیشتر توضیح داد. او بین دو دسته تفاوت قائل شد: تعاریفی که به‌عنوان برچسب‌های متعارف ایجاد شده توسط یک نویسنده عمل می‌کنند، و تعاریفی که ذاتاً در زبان گنجانده شده‌اند و به دلیل تعیین ذاتی آن‌ها به عنوان مرجع، به طور جهانی درک می‌شوند. دسته اخیر با اصول فلسفی ذات گرایی همسو می شود. پاسکال معتقد بود که تنها نوع تعریف قبلی برای گفتمان علمی و ریاضی اهمیت دارد و از پذیرش فلسفه فرمالیسم دکارت در این رشته‌ها حمایت می‌کند. روش، به ویژه پرداختن به فرآیندی که از طریق آن افراد نسبت به بدیهیات بنیادی مبتنی بر نتیجه گیری های بعدی متقاعد می شوند. پاسکال با همسویی با دیدگاه مونتن، اظهار داشت که دستیابی به قطعیت مطلق در این بدیهیات و نتایج حاصل از آنها از طریق استدلال صرفاً انسانی دست نیافتنی است. او اظهار داشت که چنین اصول بنیادی صرفاً از طریق شهود قابل دسترسی است، درکی که برای پاسکال، بر ضرورت تسلیم الهی در جستجوی حقیقت تأکید داشت.

Final Works and Demise

T. اس. الیوت پاسکال را در این دوره از زندگی خود به عنوان "مردی از جهان در میان مرتاضان و زاهدی در میان مردان جهان" توصیف کرد. پذیرش وجودی زاهدانه توسط پاسکال ناشی از این اعتقاد او بود که رنج انسان هم طبیعی و هم ضروری است. در سال 1659، پاسکال کاهش شدید سلامتی را تجربه کرد. در تمام سال‌های پایانی زندگی‌اش، اغلب در برابر مداخلات پزشکی مقاومت می‌کرد و بیان می‌کرد: «به من ترحم نکن؛ بیماری نشان‌دهنده وضعیت طبیعی مسیحیان است، زیرا در آن، همانطور که همیشه باید باشیم، رنج‌ها را تحمل می‌کنیم، از همه آسایش‌ها و لذت‌های حسی محرومیم، از همه هوس‌های فراگیر زندگی رها شده‌ایم، از هوس‌های همیشگی زندگی رها شده‌ایم، و از مرگ‌زدگی رها شده‌ایم.» پاسکال با تمایل به تقلید از فقر روحانی عیسی و آغشته به روح فداکاری و خیرخواهی پرشور، اعلام کرد که اگر خداوند به او بهبودی از بیماریش عطا کند، بقیه عمر خود را صرفاً وقف «خدمت به فقرا» خواهد کرد.

در سال 1661، لویی چهاردهم سرکوب جنبش یانسنیستی را در پورت رویال آغاز کرد. پاسکال در واکنش به این موضوع یکی از آثار پایانی خود را به نام Écrit sur la signature du formulaire ("نوشته در امضای فرم") نوشت که یانسنیست ها را به مقاومت در برابر تسلیم شدن ترغیب کرد. متعاقباً، اواخر همان سال، مرگ خواهرش ژاکلین، پاسکال را بر آن داشت تا از تعاملات جدلی خود در مورد یانسنیسم دست بکشد.

پیشگام حمل و نقل عمومی

آخرین دستاورد مهم پاسکال، نشان دادن بازگشت به نبوغ مکانیکی او، شامل ایجاد یکی از اولین سیستم های حمل و نقل عمومی زمینی بود: carrosses à cinq sols. این شبکه شامل کالسکه‌های اسب‌کشی و چند صندلی بود که در پنج مسیر از پیش تعیین‌شده کار می‌کردند. پاسکال همچنین اصول عملیاتی را تدوین کرد که متعاقباً به برنامه ریزی حمل و نقل عمومی اطلاع رسانی کرد. این واگن‌ها از مسیرهای ثابت پیروی می‌کردند، کرایه ثابتی را حفظ می‌کردند (پنج سول، که نام آن از آن گرفته شد)، و بدون توجه به اشغال مسافر، به‌موقع حرکت می‌کردند. علی‌رغم این نوآوری‌ها، مسیرها از نظر تجاری ناموفق بودند و خط نهایی تا سال 1675 متوقف شد.

بیماری و مرگ

در سال 1662، سلامتی پاسکال به طور قابل توجهی بدتر شد و وضعیت عاطفی او پس از مرگ خواهرش بدتر شد. او با تشخیص وضعیت به سرعت رو به زوال خود، به دنبال بستری شدن در بیمارستانی برای بیماری های صعب العلاج شد. با این حال، پزشکان او را بسیار ضعیف برای حمل و نقل می دانستند. پاسکال در 18 آگوست 1662 در پاریس دچار تشنج شد و به شدت ناراحت شد. او صبح روز بعد با گفتن "خدایا هرگز مرا رها نکن" به عنوان آخرین کلام خود از دنیا رفت و در قبرستان سنت اتین دومون دفن شد.

در معاینه پس از مرگ، علاوه بر آسیب مغزی، مشکلات شدیدی در معده و سایر اندام های شکمی او آشکار شد. علیرغم کالبد شکافی، علت دقیق سلامت ضعیف او مشخص نشده بود، اگرچه تئوری های رایج حاکی از ابتلا به سل، سرطان معده یا ترکیبی از آنها هستند. سردردهایی که پاسکال تحمل کرد عموماً به ضایعه مغزی شناسایی شده نسبت داده می شود.

میراث

دانشگاه بلز پاسکال، یکی از دانشگاه‌های کلرمون-فران، فرانسه، نام او را دارد. به طور مشابه، Établissement scolaire français Blaise-Pascal در لوبوباشی، جمهوری دموکراتیک کنگو، به افتخار پاسکال نامگذاری شده است.

فیلم اریک رومر در سال 1969 شب من در خانه ماد از آثار پاسکال الهام گرفته است. روبرتو روسلینی یک فیلم بیوگرافیک به نام بلز پاسکال را کارگردانی کرد که در سال 1971 در تلویزیون ایتالیا به نمایش درآمد. پاسکال همچنین در قسمت افتتاحیه مجموعه مستند BBC Two در سال 1984، دریای ایمان که توسط دان کاپیت ارائه شد، حضور داشت. شخصیت آفتاب پرست در فیلم انیمیشن Tangled پاسکال نام دارد.

یک زبان برنامه نویسی برجسته به نام پاسکال نامگذاری شده است. در سال 2014، انویدیا ریزمعماری جدید پاسکال خود را معرفی کرد که به افتخار او نیز نامگذاری شده است. کارت‌های گرافیک اولیه شامل معماری پاسکال در سال 2016 منتشر شد.

بازی ویدیویی 2017 Nier: Automata دارای چندین شخصیت به نام‌های فیلسوفان مشهور است، از جمله یک ماشین حساس و صلح‌طلب به نام پاسکال، که به عنوان یک چهره مهم حمایت کننده عمل می‌کند. این پاسکال دهکده‌ای را ایجاد می‌کند که در آن ماشین‌ها می‌توانند با اندرویدهایی که با آن‌ها در حال جنگ هستند همزیستی مسالمت‌آمیز داشته باشند، و به‌عنوان یک شخصیت والدین برای ماشین‌های دیگر که با فردیت تازه کشف‌شده‌شان تطبیق می‌دهند، عمل می‌کند.

شخصیت سمور در مجموعه Animal Crossing، پاسکال نام دارد.

سیاره کوچک 4500 به نام پاسکال . Populorum progressio، پاپ پل ششم به نقل از Pensées پاسکال:

اومانیسم واقعی راه را به سوی خدا نشان می دهد و وظیفه ای را که ما به آن فراخوانده ایم، تصدیق می کند، وظیفه ای که معنای واقعی زندگی انسانی را به ما ارائه می دهد. انسان معیار نهایی انسان نیست. انسان تنها با عبور از خود انسان واقعی می شود. به قول پاسکال: "انسان بی نهایت از انسان پیشی می گیرد.

در سال 2023، پاپ فرانسیس نامه ای رسولی به نام Sublimitas et miseria hominis که به بلز پاسکال تقدیم شده بود، به مناسبت چهارمین سالگرد تولد او صادر کرد.

مشارکت فکری پاسکال هم بر جامعه‌شناس فرانسوی پیر بوردیو که اثر خود را در سال 1997 مراقبه‌های پاسکالیایی نامگذاری کرد و هم بر فیلسوف فرانسوی لوئیس آلتوسر تأثیر گذاشت.

کار می کند

• Essai pour les coniques [مقاله درباره مخروط ها] (1639)
• Experiences nouvelles touchant le vide [آزمایشات جدید با خلاء] (1647)
• Récit de la grande exérience de l'équilibre des liqueurs [تشخیص آزمایش بزرگ در مورد تعادل در مایعات] (1648)
• Traité du triangle arithmétique [رساله در مورد مثلث حسابی] (نوشته شده ج. 1654؛ منتشر شده در سال 1665)
• Lettres Provinciales [نامه های استانی] (1656–57)
• De l'Esprit géométrique [درباره روح هندسی] (1657 یا 1658)
• Écrit sur la signature du formulaire (1661)
• Pensées [افکار] (در هنگام مرگ ناقص؛ منتشر شده در 1670)
• Discours sur les passions de l'amour [گفتمان درباره شور عشق] (احتمالاً جعلی)
• درباره تبدیل گناهکار
• Ecrits sur la grace [نوشته‌هایی درباره گریس]

مقدار مورد انتظار

• مقدار مورد انتظار
• ویرانی قمار
• فهرست پیشگامان علوم کامپیوتر
• فهرست آثار یوژن گیوم
• توزیع پاسکال
• دزدی پاسکال
• هرم پاسکال
• سمپلکس پاسکال
• مشکل نقاط
• انقلاب علمی

یادداشت ها

مراجع

• Oeuvres Complètes، جلد 2 (1858). پاریس: Libraire de L Hachette et Cie.
• آثار بلز پاسکال.
• آثار بلز پاسکال یا مربوط به آن در آرشیو اینترنت موجود است.
• آثار بلز پاسکال از طریق LibriVox قابل دسترسی است و کتاب‌های صوتی با دامنه عمومی را ارائه می‌کند.
• مطابقات بلز پاسکال در EMLO فهرست شده است.
• سیمپسون، دیوید. "بلز پاسکال." در فیزر، جیمز; داودن، بردلی (ویرایشگران). دانشنامه اینترنتی فلسفه. ISSN 2161-0002. OCLC 37741658.کلارک، دزموند. "بلز پاسکال." در زالتا، ادوارد ان. (ویرایش.). دانشنامه فلسفه استنفورد. ISSN 1095-5054. OCLC 429049174. OCLC 429049174="cloud="1000p = "Cloud" 1. title="ctx_ver=Z39.88-2004&rft_val_fmt=info%3Aofi%2Ffmt%3Akev%3Amtx%3Abook&rft.genre=bookitem &rft.atitle=بلز+پاسکال&rft.btitle=دانشنامه+فلسفه+استنفورد&rft_id=info%3Aocl cnum%2F429049174&rft.issn=1095-5054&rft.aulast=Clarke&rft.aufirst=Desmond&rft_id=http s%3A%2F%2Fplato.stanford.edu%2Fentries%2Fpascal%2F&rfr_id=info%3Asid%2Fen.</span></li>
• اطلاعات مربوط به بلز پاسکال در پروژه تبارشناسی ریاضیات موجود است.
• پنسی د بلز پاسکال. رنوار، پاریس 1812 (2 جلد) (دیجیتال).
• یادبود پاسکال به زبان اصلی فرانسوی/لاتین همراه با ترجمه انگلیسی مدرن الیزابت تی کنوت ارائه شده است.
• یادبود پاسکال در اصل. فرانسوی/لاتین و انگلیسی مدرن، ترجمه. الیزابت تی کنوت.
• بیوگرافی و کتابنامه (به زبان فرانسوی) موجود است.
• آثار بلز پاسکال از طریق Open Library قابل دسترسی است.
• بی بی سی رادیو 4 'در زمان ما' قسمتی را به پاسکال اختصاص داده است.
• بلز پاسکال روی اسکناس 500 فرانک فرانسه منتشر شده در سال 1977 به تصویر کشیده شده است. این اطلاعات در 16 آوریل 2009 در Wayback Machine بایگانی شد.
• منابع آثار بلز پاسکال شامل متن، همخوانی‌ها و فهرست‌های فرکانس است.
• "Blaise Pascal"
. دایره المعارف کاتولیک. 1913.اوکانر، جان جی.؛ رابرتسون، ادموند اف.، "بلیز پاسکال،" آرشیو تاریخچه ریاضیات مک‌تاتور، دانشگاه سنت اندروزمنبع: بایگانی آکادمی TORIma