TORIma Academy Logo TORIma Academy
Jennifer Doudna
دانش

Jennifer Doudna

TORIma آکادمی — بیوشیمی / CRISPR

Jennifer Doudna

Jennifer Doudna

جنیفر آن دودنا (زاده ۱۹ فوریه ۱۹۶۴) یک بیوشیمیدان آمریکایی است که در زمینه ویرایش ژن CRISPR پیشگام بوده و کارهای اساسی دیگر را انجام داده است.

جنیفر آن دودنا (زاده ۱۹ فوریه ۱۹۶۴) یک بیوشیمیدان آمریکایی است که به دلیل مشارکت های پیشگام خود در ویرایش ژن CRISPR و سایر پیشرفت های اساسی در بیوشیمی و ژنتیک مشهور است. در سال 2020، جایزه نوبل شیمی را به همراه امانوئل شارپنتیه به دلیل کار پیشگامانه آنها در زمینه "توسعه روشی برای ویرایش ژنوم" دریافت کردند. در حال حاضر، او دارای کرسی استادی لی کا شینگ در بخش‌های شیمی و زیست‌شناسی مولکولی و سلولی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است. از سال 1997، او همچنین به عنوان محقق برای موسسه پزشکی هاوارد هیوز خدمت کرده است.

جنیفر آن دودنا (زاده ۱۹ فوریه ۱۹۶۴) یک بیوشیمیدان آمریکایی است که در زمینه ویرایش ژن CRISPR پیشگام بوده و سایر مشارکت‌های اساسی در بیوشیمی و ژنتیک داشته است. او جایزه نوبل شیمی 2020 را به همراه امانوئل شارپنتیه "به دلیل توسعه روشی برای ویرایش ژنوم" دریافت کرد. او استاد کرسی ریاست لی کا شینگ در بخش شیمی و گروه زیست شناسی مولکولی و سلولی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است. او از سال 1997 در موسسه پزشکی هاوارد هیوز محقق بوده است.

در سال 2012، دودنا و امانوئل شارپنتیه به طور مشترک این مفهوم پیشگام را معرفی کردند که CRISPR-Cas9، یک سیستم آنزیمی باکتریایی که بر ایمنی میکروبی حاکم است، می تواند برای ویرایش ژنوم قابل برنامه ریزی استفاده شود. این گزاره به طور گسترده به عنوان یکی از محوری ترین اکتشافات در تاریخ زیست شناسی شناخته شده است. پس از آن، دودنا به‌عنوان یک چهره برجسته در «انقلاب CRISPR» ظاهر شد، که با تحقیقات بنیادی و رهبری خود در پیشرفت فناوری‌های ویرایش ژنوم با واسطه CRISPR مشخص شد.

از افتخارات گسترده Doudna می‌توان به جایزه Alan T. Waterman در سال 2000، قدردانی از تحقیقات کریستالوگرافی اشعه ایکس او در مورد ساختار ریبوزیم، و جایزه پیشرفت در علوم زیستی در سال 2015، مشترک با Charpentier، برای فناوری ویرایش ژنوم CRISPR-Cas9 اشاره کرد. تمایزات بیشتر شامل دریافت مشترک جایزه گروبر در ژنتیک (2015)، جایزه تانگ (2016)، جایزه بین المللی کانادا گایردنر (2016) و جایزه ژاپن (2017) است. در سال 2015، او در بین 100 فرد تأثیرگذار Time شناخته شد و در سال 2023 به تالار مشاهیر مخترعان ملی معرفی شد. جایزه نوبل شیمی 2020 به طور مشترک به جنیفر دودنا و امانوئل شارپنتیه به دلیل توسعه فناوری ویرایش ژنوم CRISPR-Cas9 اعطا شد، پیشرفتی که بیولوژی مولکولی را عمیقاً متحول کرده و نویدهای قابل توجهی برای درمان اختلالات ژنتیکی ارائه می دهد.

زندگی اولیه و پیشینه تحصیلی

جنیفر دودنا در 19 فوریه 1964 در واشنگتن دی سی در خانواده دوروتی جین (ویلیامز) و مارتین کرک دودنا به دنیا آمد. پدرش مدرک دکترا گرفت. در ادبیات انگلیسی از دانشگاه میشیگان، در حالی که مادرش دارای مدرک کارشناسی ارشد در آموزش و پرورش بود. در سن هفت سالگی، خانواده دودنا به هاوایی نقل مکان کردند، جایی که پدرش نقش معلمی در ادبیات آمریکایی در دانشگاه هاوایی در هیلو را بر عهده گرفت. همزمان، مادرش مدرک دوم کارشناسی ارشد تاریخ آسیا را از همان دانشگاه دریافت کرد و متعاقباً در یک کالج محلی به تدریس تاریخ پرداخت.

دودنا در طول تربیت خود در هیلو، هاوایی، شیفتگی عمیقی نسبت به گیاهان و جانوران محلی پیدا کرد. پدرش که از خوانندگان مشتاق ادبیات علمی بود، مجموعه ای از کتاب های علمی رایج را در خانه نگهداری می کرد. در کلاس ششم، او کار اصلی جیمز واتسون در سال 1968 را در مورد کشف ساختار DNA، مارپیچ دوگانه به او ارائه داد که منبع الهام مهمی بود. همزمان، دودنا علاقه خود را به علوم و ریاضیات در طول دوران تحصیل خود پرورش داد.

در دوران تصدی وی در دبیرستان هیلو، تمایلات علمی دودنا به طور قابل توجهی توسط معلم شیمی کلاس دهم او، ژانت وونگ، که داودنا به طور مداوم به شخصیت علمی او به عنوان یک شخصیت برجسته اذعان داشت، تقویت شد. علاوه بر این، یک استاد مهمان متخصص در سلول‌های سرطانی انگیزه بیشتری برای او ایجاد کرد تا علم را به عنوان یک مسیر حرفه‌ای در نظر بگیرد. او یک موقعیت تحقیقاتی تابستانی را در آزمایشگاه قارچ شناس برجسته دان همس در دانشگاه هاوایی در هیلو بر عهده گرفت و در سال 1981 از دبیرستان هیلو فارغ التحصیل شد.

دودنا تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی در رشته بیوشیمی در کالج پومونا در کلرمونت، کالیفرنیا دنبال کرد. در طول سال اول تحصیلی، یک دوره شیمی عمومی باعث شد که او استعداد خود را برای یک حرفه علمی زیر سوال ببرد، و او را وادار کرد تا به فکر تغییر اساسی در سال دوم به فرانسه باشد. با این وجود، مربی فرانسوی او به او توصیه کرد که در علم پافشاری کند. پروفسور فرد گریمن و کوروین هانش، هر دو شیمیدان در پومونا، تأثیر قابل توجهی بر مسیر تحصیلی او داشتند. تحقیقات علمی اولیه او در آزمایشگاه پروفسور شارون پاناسنکو انجام شد. او مدرک لیسانس خود را در رشته بیوشیمی در سال 1985 دریافت کرد. پس از آن، او تحصیلات دکترا را در دانشکده پزشکی هاروارد گذراند و دکترای خود را دریافت کرد. در شیمی بیولوژیکی و فارماکولوژی مولکولی در سال 1989. دکترای او. پایان نامه، تحت نظارت Jack W. Szostak، بر روی سیستمی متمرکز بود که برای افزایش کارایی یک RNA کاتالیزوری خود تکرار شونده طراحی شده است.

تحقیقات شغلی و تحقیقاتی

پس از اتمام تحصیلات دکترا، او بورسیه های تحقیقاتی را در زمینه زیست شناسی مولکولی در بیمارستان عمومی ماساچوست و در زمینه ژنتیک در دانشکده پزشکی هاروارد انجام داد. بین سال‌های 1991 و 1994، او به‌عنوان محقق لوسیل پی. از سال 2025، شاخص h Doudna طبق Google Scholar برابر با 166 و طبق Scopus برابر با 134 است.

بررسی ساختار و عملکرد ریبوزیم

دودنا در مرحله اولیه فعالیت علمی خود، تلاش های خود را صرف توضیح ساختار و عملکرد بیولوژیکی آنزیم های RNA، معروف به ریبوزیم، کرد. زمانی که داودنا به آزمایشگاه Szostak وابسته بود، اینترون کاتالیزوری گروه I خودپیچیده Tetrahymena را با موفقیت دوباره مهندسی کرد و آن را به یک ریبوزیم کاتالیزوری واقعی تبدیل کرد که قادر به تکثیر الگوهای RNA است. اگرچه تمرکز اصلی او شامل مهندسی ریبوزیم ها و درک مکانیسم های اساسی آنها بود، اما او یک مانع مهم را در ناتوانی در تجسم مستقیم این فرآیندهای مولکولی تشخیص داد. در نتیجه، دودنا به آزمایشگاه توماس چک در دانشگاه کلرادو بولدر با هدف تبلور و برای اولین بار تعیین ساختار سه بعدی یک ریبوزیم ملحق شد و در نتیجه امکان تجزیه و تحلیل مقایسه ای با ساختار آنزیم های مبتنی بر پروتئین را فراهم کرد. این پروژه در آزمایشگاه Cech در سال 1991 آغاز شد و در سال 1996 در دانشگاه ییل به پایان رسید. در سال 1994، دودنا به عنوان استادیار در گروه بیوفیزیک مولکولی و بیوشیمی، کار خود را در دانشگاه ییل آغاز کرد.

تحلیل پراش اشعه ایکس ساختار سایت فعال ریبوزیم در ییل

در حین حضور در ییل، گروه تحقیقاتی Doudna با موفقیت ساختار سه بعدی هسته کاتالیزوری ریبوزیم گروه I Tetrahymena را متبلور و روشن کردند. یافته‌های آنها خوشه‌ای از پنج یون منیزیم را در یک ناحیه خاص از دامنه P4-P6 ریبوزیم نشان داد که یک هسته آبگریز ایجاد می‌کند که تا شدن ساختار باقی‌مانده را تسهیل می‌کند. این آرایش ساختاری مشابه و در عین حال تمایز شیمیایی را با هسته اسید آمینه آبگریز معمولی موجود در پروتئین ها نشان می دهد. متعاقباً، گروه او همچنین به تبلور ریبوزیم های دیگر، به ویژه ریبوزیم ویروس هپاتیت دلتا دست یافت. این تحقیقات بنیادی در حل ساختارهای بزرگ RNA متعاقباً راه را برای بررسی‌های ساختاری بیشتر در مورد عناصری مانند محل ورود ریبوزوم داخلی (IRES) و مجتمع‌های پروتئین-RNA مختلف، از جمله ذرات تشخیص سیگنال، هموار کرد.

در سال 2000، دودنا ارتقاء مقامی را به‌عنوان مقام معتبر Professory Biochemisted of Henry Biochemarys و Biochemisted of Henry Biochemarysd of Henry. ییل. در طول سال های تحصیلی 2000-2001، او همزمان به عنوان استاد مدعو شیمی رابرت برنز وودوارد در دانشگاه هاروارد خدمت کرد.

انتقال به برکلی

در سال 2002، او به برکلی نقل مکان کرد تا به همسرش، جیمی کیت بپیوندد و کرسی استادی در بیوشیمی و زیست‌شناسی مولکولی پذیرفت. این حرکت همچنین به دادنا دسترسی به سینکروترون در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی داد و آزمایش‌های او را در مورد پراش پرتو ایکس با قدرت بالا تسهیل کرد.

در سال 2009، او از برکلی مرخصی گرفت تا نقش رهبری در تحقیقات اکتشافی در Genentech را بر عهده بگیرد. با این حال، پس از دو ماه تصدی، او Genentech را ترک کرد و با کمک همکارش مایکل مارلتا به برکلی بازگشت و متعاقباً همه تعهدات دیگر را برای تمرکز بر تحقیقات CRISPR لغو کرد.

از سال 2023، Doudna به دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، مدیر موسسه Genom of Innov وابسته بود. این موسسه که یک سرمایه گذاری مشترک بین برکلی و UCSF است، توسط Doudna با هدف توسعه فناوری ویرایش ژنوم و استفاده از آن برای رسیدگی به چالش های اجتماعی حیاتی در سلامت انسان، کشاورزی و تغییرات آب و هوایی تاسیس شد. او دارای پروفسور برجسته لی کا شینگ در زیست پزشکی و سلامت است و ریاست کمیته مشاوران صدراعظم در زیست شناسی را بر عهده دارد. در حال حاضر، تلاش‌های تحقیقاتی آزمایشگاه او بر جنبه‌های ساختاری و عملکردی سیستم‌های CRISPR-Cas، توسعه فناوری‌های جدید ویرایش ژنوم و مکانیسم‌های تحویل برای درمان‌های CRISPR، و تکنیک‌های نوآورانه برای ویرایش دقیق میکروبیوم متمرکز است.

کشف ویرایش ژنوم CRISPR-Cas9

در سال 2006، جیلیان بانفیلد دودنا را به CRISPR معرفی کرد، و او را از طریق جستجوی Google برای "RNAi and UC Berkeley" که به طور برجسته نام دودنا را نشان می داد، پیدا کرد. پس از آن، در سال 2012، دودنا و تیم تحقیقاتی او به پیشرفتی دست یافتند که به طور قابل توجهی فرآیند ویرایش DNA ژنومی را ساده کرد. این نوآوری بر پروتئین Cas9 متمرکز است، جزء جدایی ناپذیر سیستم ایمنی باکتریایی استرپتوکوک "CRISPR"، که به عنوان یک قیچی مولکولی در ارتباط با RNA راهنما عمل می کند. Cas9 DNA ویروسی را هدف قرار داده و می شکافد و در نتیجه عفونت ویروسی باکتری را مهار می کند. در حالی که یوشیزومی ایشینو و همکارانش در ابتدا این سیستم را در سال 1987 شناسایی کردند، و فرانسیسکو موجیکا متعاقباً آن را مشخص کرد، داودنا و امانوئل شارپنتیه اولین کسانی بودند که قابلیت برنامه ریزی آن را با استفاده از RNA های مختلف برای برش و ویرایش دقیق DNA نشان دادند.

با استفاده از CRISPR ارگانیسم در حال گسترش، ارگانیسم های چند سلولی در حال گسترش است. به عنوان یک صدای برجسته در مورد پیامدهای اخلاقی اصلاح عملکرد ارگانیسم از طریق فناوری CRISPR شناخته شده است. گروه‌های تحقیقاتی متعددی متعاقباً این کشف را پیش بردند که منجر به کاربردهای متنوعی در زمینه زیست‌شناسی سلولی بنیادی، مطالعات گیاهی و حیوانی و مداخلات درمانی برای بیماری‌هایی مانند کم‌خونی سلول داسی شکل، فیبروز کیستیک، بیماری هانتینگتون و HIV شد. دودنا، در کنار سایر زیست شناسان برجسته، از توقف جهانی اجرای بالینی ویرایش ژن مبتنی بر CRISPR حمایت کرد. او استفاده از CRISPR را برای ویرایش ژن های جسمی تایید می کند، که شامل تغییرات ژنتیکی است که توسط نسل های بعدی به ارث نمی رسد، اما با استفاده از آن در ویرایش ژن ژرمین مخالف است.

ظهور سیستم CRISPR، که روشی جدید و مستقیم برای ویرایش DNA ارائه می‌دهد، به دنبال سریع حفاظت از حق ثبت اختراع برای این تکنیک شد. هر دو تیم Doudna در UC Berkeley و یک گروه تحقیقاتی در موسسه Broad، مرتبط با موسسه فناوری ماساچوست و هاروارد، درخواست های ثبت اختراع را ثبت کردند. شایان ذکر است، فنگ ژانگ از مؤسسه Broad، کارایی CRISPR-Cas9 را در ویرایش ژن‌ها در سلول‌های انسانی کشت‌شده، تنها چند ماه پس از انتشار روش‌شناسی خود توسط Doudna و Charpentier نشان داد. قبل از حل و فصل درخواست ثبت اختراع UC Berkeley، یک پتنت به محققان موسسه Broad اعطا شد که باعث شد UC Berkeley برای به چالش کشیدن این تصمیم اقدام قانونی کند. در سال 2017، دادگاه به نفع مؤسسه Broad رای داد، مؤسسه ای که تحقیقات قبلی را آغاز کرد و اولین کاربرد این فناوری را در مهندسی سلول انسانی نشان داد، و پشتیبانی تجربی برای ویرایش سلول های انسانی ارائه کرد، در حالی که گروه UC Berkeley فقط این کاربرد را پیشنهاد کرده بود. UC Berkeley متعاقباً درخواست تجدید نظر کرد و ادعا کرد که افشای اولیه آنها به صراحت روش شناسی برنامه را که بعداً توسط مؤسسه Broad دنبال شد، شرح داد. دادگاه استیناف در سپتامبر 2018 حق ثبت اختراع مؤسسه براد را تأیید کرد. همزمان، حق اختراعی که تکنیک کلی CRISPR را پوشش می‌دهد نیز به UC Berkeley و سایر متقاضیان آن اعطا شد. با پیچیده تر کردن چشم انداز ثبت اختراع، ادعای مؤسسه براد مبنی بر اولویت پژوهش در اروپا رد شد. این رد از یک بی‌نظمی رویه‌ای مربوط به اختلافات در پرسنل فهرست شده در شکایت و درخواست ثبت اختراع ناشی می‌شود و این گمانه‌زنی را تقویت می‌کند که گروه UC Berkeley در نهایت ممکن است در اروپا موفق شود. در سال 2011، دودنا شرکت Caribou Biosciences را تأسیس کرد، شرکتی که برای تجاری سازی فناوری CRISPR تأسیس شد. علی‌رغم اختلافات حقوقی مداوم، داودنا با ژانگ و سایر همکارانش در سپتامبر 2013، Editas Medicine را تأسیس کرد، اگرچه او در ژوئن 2014 ترک کرد. شارپنتیه متعاقباً از او دعوت کرد تا به CRISPR Therapeutics بپیوندد که دودنا با استناد به تجربه چالش برانگیز خود در Editas آن را رد کرد. علاوه بر این، Doudna یکی از بنیان‌گذاران Intellia Therapeutics است که یک محصول فرعی از Caribou و Scribe Therapeutics است که CasX را توسعه داده است، یک نوع Cas9 فشرده‌تر و پیشرفته‌تر که قادر به برش DNA کارآمد است.

در سال 2017، Doudna همکاری مشترکی با A Genthie Controlable Editation and the Genthie Crackiting را نوشت. تکاملبا ساموئل اچ استرنبرگ. این نشریه نمونه‌ای قابل توجه از روایت اول شخص را نشان می‌دهد که جزئیات یک پیشرفت علمی قابل توجه را نشان می‌دهد، که به‌طور خاص برای مخاطبان عمومی طراحی شده است.

دودنا علاوه بر مشارکت‌هایش در پیشرفت CRISPR، مکانیسم غیرمتعارفی را شناسایی کرد که توسط ویروس هپاتیت C برای سنتز پروتئین‌های ویروسی استفاده می‌شود. این تحقیق پتانسیلی برای توسعه درمان‌های ضد ویروسی جدید دارد که می‌توانند عفونت‌ها را بدون ایجاد آسیب بافتی مهار کنند.

دودنا نسبت به پتانسیل CRISPR برای رسیدگی به بیماری‌های ژنتیکی درمان‌نشده و تقویت کشاورزی پایدار ابراز خوش‌بینی قابل‌توجهی کرد، در حالی که به طور همزمان ابراز نگرانی کرد که مزایای این فناوری ممکن است بدون توسعه دقیق و عمدی به آسیب‌پذیرترین جمعیت‌ها گسترش یابد.

علوم زیستی ماموت

در سال 2017، Doudna شرکت Mammoth Biosciences، یک استارت آپ فناوری مهندسی زیستی را که دفتر مرکزی آن در سانفرانسیسکو قرار دارد، تأسیس کرد. این شرکت سرمایه اولیه 23 میلیون دلاری را تأمین کرد و به دنبال آن یک دور سرمایه گذاری سری B در سال 2020 انجام شد که 45 میلیون دلار اضافی را جمع آوری کرد. هدف این شرکت افزایش دسترسی به تست‌های حسگر زیستی است که برای مقابله با چالش‌ها در مراقبت‌های بهداشتی، کشاورزی، نظارت بر محیط‌زیست، و دفاع زیستی طراحی شده‌اند.

پاسخ COVID-19

از مارس 2020، داودنا، همراه با دیو ساویج، رابرت تجیان، فئودور اورنوف، پاتریک هسو و سایر همکاران در مؤسسه ژنومیک نوآورانه (IGI) ابتکاری را برای استقرار فناوری‌های مبتنی بر CRISPR در برابر همه‌گیری کووید-19 رهبری کردند و همزمان یک مرکز آزمایش اختصاصی را ایجاد کردند. این مرکز بیش از 500000 نمونه بیمار از دانشجویان دانشگاه برکلی، کارکنان، اعضای هیئت علمی، جامعه محلی و کارگران کشاورزی در منطقه سالیناس را پردازش کرد. به طور همزمان، Mammoth Biosciences تأیید اعتبار یک تشخیص سریع COVID-19 مبتنی بر CRISPR را گزارش کرد که در مقایسه با سنجش‌های مبتنی بر qRT-PCR مزایایی در سرعت و کارایی هزینه دارد.

دیگر تعاملات حرفه ای

دودنا به عنوان بنیانگذار و رئیس هیئت حاکمه مؤسسه ژنومیک نوآور، سازمانی که او در سال 2014 آن را تأسیس کرد، خدمت می کند. وابستگی های او همچنین شامل نقش دانشمند دانشکده در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی (LBNL)، محقق ارشد در مؤسسه داروسازی گلدستون و پروفسور مؤسسه مولکولار گلدستون است. دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو (UCSF). در سال 2025، مرکز ملی محاسبات علمی تحقیقات انرژی در LBNL توسعه یک ابرکامپیوتر جدید را به نام Doudna اعلام کرد که قرار است جانشین ابررایانه Perlmutter شود.

دودنا سمت‌هایی را در هیئت‌های مشاوره علمی شرکت‌هایی که او بنیان‌گذارش کرده است، از جمله Caribou، Intellia، و Mabeoth در کنار Mabeoth، و Mabeoth و Mabeoth و Mabeoth در هیئت مدیره دارد. آزمایشگاه‌های Altos، Isomorphic Labs، Johnson amp Johnson، Synthego، Tempus AI و بنیاد Welch. در سال 2022، او مشاور ارشد علمی برای Sixth Street Partners شد، جایی که او در مورد استراتژی های سرمایه گذاری مربوط به فناوری CRISPR راهنمایی می کند.

زندگی شخصی

ازدواج اولیه دودنا در سال 1988 با تام گریفین، یکی از دانشجویان فارغ التحصیل دانشگاه هاروارد، اتفاق افتاد، هرچند که چند سال بعد ازدواج آنها به طلاق منجر شد. تمایل گریفین برای نقل مکان به بولدر، کلرادو، با علاقه دادنا به همکاری با توماس چک همزمان شد. زمانی که داودنا به عنوان محقق فوق دکتری در دانشگاه کلرادو خدمت می کرد، با جیمی کیت، که در آن زمان دانشجوی کارشناسی ارشد بود، برخورد کرد. تلاش‌های مشترک آن‌ها بر تبلور و شفاف‌سازی ساختار ناحیه کاتالیزوری P4-P6 اینترون گروه I Tetrahymena متمرکز بود. داودنا متعاقباً کیت را به ییل آورد و آنها در سال 2000 در هاوایی ازدواج کردند. کیت بعداً در انستیتوی فناوری ماساچوست به مقام استادی رسید و دودنا به دنبال او به هاروارد در بوستون رفت. با این حال، در سال 2002، هر دو انتصاب هیئت علمی در برکلی را پذیرفتند و به طور مشترک به آنجا نقل مکان کردند. کیت از فضای آکادمیک غیررسمی‌تر ساحل غربی، تحت تأثیر تجربیات قبلی خود در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز، و آزمایشگاه ملی لارنس برکلی، حمایت می‌کرد، در حالی که دادنا از وضعیت برکلی به عنوان یک دانشگاه دولتی قدردانی می‌کرد. در حال حاضر، کیت استاد دانشگاه برکلی است و درگیر تحقیق در مورد مخمر ویرایش ژنی برای تقویت تخمیر سلولز برای تولید سوخت زیستی است. دودنا و کیت یک پسر دارند که در سال 2002 به دنیا آمده است که در حال حاضر در دانشگاه برکلی در رشته مهندسی برق و علوم کامپیوتر تحصیل می کند. خانواده در برکلی ساکن هستند.

جوایز و افتخارات

دودنا به عنوان محقق سرل شناخته شد و در سال 1996 جایزه محققین جوان بکمن را دریافت کرد. در سال 2000، او جایزه Alan T. Waterman را دریافت کرد، جایزه برتر بنیاد ملی علوم برای محققان استثنایی زیر 35 سال، به منظور قدردانی از کار خود در تعیین ساختار ریبوزیم. سال بعد، 2001، او با دریافت جایزه الی لیلی در شیمی بیولوژیکی از انجمن شیمی آمریکا (ACS) مفتخر شد.

در سال 2015، همراه با امانوئل شارپنتیه، جایزه پیشرفت در علوم زیستی را به دلیل مشارکت قابل توجه خود در فناوری ویرایش ژنوم CRISPR/Cas9 دریافت کرد. سال بعد، در سال 2016، او جایزه بین المللی گیردنر کانادا را در کنار شارپنتیر، فنگ ژانگ، فیلیپ هوروات و رودولف بارانگو دریافت کرد. علاوه بر این، در سال 2016، او با جایزه هاینکن برای بیوشیمی و بیوفیزیک مفتخر شد. از دیگر جوایز او می توان به دریافت جایزه گروبر در ژنتیک (2015)، جایزه تانگ (2016)، جایزه ژاپن (2017)، و جایزه مرکز پزشکی آلبانی (2017) اشاره کرد. داودنا در سال 2018 جایزه NAS در علوم شیمی، جایزه پرل مایستر گرینگارد را از دانشگاه راکفلر و مدال افتخار از انجمن سرطان آمریکا دریافت کرد. همچنین در سال 2018، به طور مشترک به همراه امانوئل شارپنتیه و ویرجینیوس شیکسنیس جایزه Kavli در علوم نانو را دریافت کرد. در سال 2019، او جایزه هاروی تکنیون/اسرائیل را برای چرخه 2018، مشترک با امانوئل شارپنتیر و فنگ ژانگ، و جایزه LUI Che Woo را در دسته بهبود رفاه دریافت کرد. در سال 2020، او مشترکاً با امانوئل شارپنتیه جایزه ولف در پزشکی را دریافت کرد. بعداً در همان سال، دودنا و شارپنتیه جایزه نوبل شیمی را برای کار پیشگامانه خود در توسعه روشی برای ویرایش ژنوم دریافت کردند. در سال 2025، او مدال ملی فناوری و نوآوری را دریافت کرد و برای دریافت مدال پریستلی 2026 از ACS تعیین شد. انتخاب او به آکادمی ملی مهندسی در سال 2026 اتفاق افتاد.

او در سال 2002 در آکادمی ملی علوم، در سال 2003 در آکادمی هنر و علوم آمریکا، در سال 2010 آکادمی ملی پزشکی و در سال 2014 در آکادمی ملی مخترعان عضویت گرفت. میکروبیولوژی. امتیاز او به عنوان عضو خارجی انجمن سلطنتی (ForMemRS) در سال 2016 اعطا شد. در سال 2017، داودنا جایزه لوح طلایی را از آکادمی دستاوردهای آمریکا دریافت کرد. در سال 2020، بورسیه گوگنهایم به او اعطا شد. در سال 2021 او جایزه برتری در تشخیص مولکولی را از انجمن آسیب شناسی مولکولی دریافت کرد. همچنین در سال 2021، پاپ فرانسیس دودنا را به همراه دونا استریکلند و امانوئل شارپنتیه برنده جایزه نوبل به عنوان اعضای آکادمی علوم پاپی منصوب کرد.

در سال 2015، او و شارپنتیه در بین 100 فرد تأثیرگذار Time شناخته شدند. متعاقباً، در سال 2016، او نایب قهرمان Time شخص سال شد و این تمایز را با سایر محققان CRISPR به اشتراک گذاشت. در سال‌های 2018 و 2023، به ترتیب توسط USC و هاروارد مدرک دکترای افتخاری علوم اعطا شد.

Busch-Vishniac، Ilene; بوش، لورن؛ تیتجن، جیل (2024). "فصل 50: امانوئل شارپنتیه و جنیفر دودنا." در زنان در تالار مشاهیر مخترعان ملی: پنجاه سال اول. Springer Nature. ISBN 9783031755255.